Կար ժամանակ, երբ «Հայլուրը» եւ պատասխանատու մյուս լրատվամիջոցները ձոն էին երգում իշխանություններին, ռեպորտաժներ պատրաստելով այն մասին, թե ինչպես են նրանք երկիրը օժտել երկնիշ տնտեսական աճերով, վագրի թռիչքներով, թե ինչպես է իշխանության այս կամ այն ներկայացուցիչը հոգ տանում երեխաների, ծերերի, հաշմանդամների, բանվորի, գյուղացու, ուղեւորի, ուսուցչի եւ աշակերտի մասին, ինչպես է վարչախումբը պայքարում կոռուպցիայի եւ տնտեսական անկման դեմ, ինչպիսի հաղթանակներ է տանում արտաքին քաղաքական ճակատներում, ինչպես է Ադրբեջանին պատին դեմ տալիս Ղարաբաղի հարցով բանակցություններում եւ ինչպես է ծաղկեցնում երկիրն ընդհանրապես:
Վերջին ամիսներին, սակայն, այս բոլոր քարոզչական թեմաները դուրս են մղվել եթերից` իշխանության գովքի իմաստով: Հիմա արդեն վարչախմբին գովերգելու նոր առիթ է բացվել. հայրենի եթերը ձոն է երգում իշխանություն-ընդդիմություն երկխոսությանը: Գովքի որոշակի չափաբաժին էլ ընդդիմությանն է հասնում: Կարդալ շարունակությունը …
ՀՈԴՎԱԾՆԵՐ
PR, Ավազակապետություն, Խմբագրական
«Բան»-ի ասպարեզում մեր շարունակական պարտության ամենացայտուն արգասիքը հայկական հեռուստաեթերն է: 21-րդ դարում հենց հեռուստատեսությունն է մարդկային ինտելեկտի ծավալման, ստեղծագործական մտքի զարգացման կարեւորագույն ասպարեզը, մինչդեռ հայկական եթերում մեծ մասամբ ոչ թե միտքն է գործում, այլ բնազդը, կենդանական բնազդը, որպես կանոն` մեզ ի ցույց դնելով ոչ թե մտավոր գործունեության, այլ կապկումների արգասիքը: Նկատի ունեմ, որ եթերը լցնելու համար ոչ թե մտավոր աշխատանք է կատարվում, ոչ թե ձեռագրի կամ դիմագծի փնտրտուք է տեղի ունենում, այլ հայրենի TV-գործիչները նախընտրում են ընդամենը կրկնօրինակել օտարերկրյա եթերում տեղ գտած հաջողված պատառիկները:
«Թե ինչպես կզարգանան իրադարձությունները` «Հայլուրը» ցույց կտա հաջորդ թողարկմանը»,- հաճախ այսպես են ավարտում հաղորդավարները նշված լրատվական հաղորդման թողարկումները, նույնիսկ վատ չզգալով այն փաստից, որ բոլորս գիտենք, որ այս կարգախոսը կապկված է ռուսական 1-ին ալիքի «Ժամանակ» ծրագրից: Կարդալ շարունակությունը …
ՀՈԴՎԱԾՆԵՐ
PR, Ավազակապետություն, Խմբագրական
ԱԳ փոխնախարար Շավարշ Քոչարյանը իսպանացի տենոր Պլաչիդո Դոմինգոյի երեւանյան համերգի հիշարժան դրվագներից մեկը դարձավ: Դոմինգոյի կատարումներին հաջորդող օվացիաների ժամանակ Քոչարյանը «Դե սպասիր» մուլտի գայլին էր հիշեցնում ինձ: Տպավորություն էր, թե ծափ զարկելուց առաջ 360 աստիճանով բացում է ձեռքերը` անհրաժեշտ ռազգոն հավաքելու համար: Անգամ սկսնակ հոգեբանը կասի, որ նման օվացիոն ակտիվության պատճառը ոչ թե հիացմունքն է, այլ սեփական հիացմունքը ուրիշներին ի ցույց դնելը, որ դահլիճում ներկա բազմաթիվ իշխանական ուռու գլուխները հետագայում իրենց համար անհասկանալի համերգի մասին տպավորություններ կիսելիս ասեն. «Բայց Քոչարյան Շավարշը օպերայից ուժեղ հասկընըմ ա»: Բայց շաբաթը ուրբաթից շուտ եկավ, Քոչարյանի պլանը չստացվեց, որովհետեւ պարզվեց, որ օպերայից Հայաստանում ամենաուժեղը Չոռնի Գագոն ա հասկընըմ:
Փայլուն համերգ էր, խոսք չկա: Բայց դրա հեռուստատեսային դիտման ընթացքում ինձ ուրիշ հարց էր հուզում. արդյոք համերգին մասնակցող Բարսեղ Թումանյանը որպես կատարող օբյեկտիվորեն շատ է զիջում Դոմինգոյին: Թումանյանը, համենայնդեպս այդ օրը, փայլուն հանդես եկավ, եւ ինքս ինձ հարց տվեցի. ինչու Հայաստանում երեք տենորների համերգաշարի նմանությամբ երբեք չի կազմակերպվել հայ օպերային երգիչների այդպիսի վեհաշուք համերգ: Կարդալ շարունակությունը …
ՀՈԴՎԱԾՆԵՐ
PR, Ավազակապետություն, Խմբագրական, մշակույթ
Համաշխարհային մասշտաբի մշակույթի գործիչների այցերը Հայաստան վերջին շրջանում հազվադեպ երեւույթ համարել չի կարելի: Այնպիսի մեծությունների համերգները, ինչպիսիք են Էմիր Կուտուրիցան, Ալ Ջերոն, Սթենլի Ջորդանը, Յան Գիլանը հիշարժան իրադարձություն են ոչ միայն Հայաստանում, այլեւ աշխարհի ցանկացած երկրում: Այս անձանց, համաշխարհային մշակույթի զարգացման գործում նրանց ունեցած ներդրման, ինչպես նաեւ հայաստանցի երկրպագուների համար նրանց այցելությունների նշանակության մասին խոսելը կարծում եմ ավելորդ է. դրանք իրադարձություններ են, որոնց մշակութային նշանակությունը դժվար է գերագնահատել: Կարդալ շարունակությունը …
ՀՈԴՎԱԾՆԵՐ
PR, Ավազակապետություն, Հայաստանցու մասին