ՄՏԱԴԻՐ ԵՄ ԱԶԱՏԱԳՐԵԼ ՕՍՎԵՆՑԻՄԸ
Լֆիկական Օսվենցիմ արտահայտությունը մտքումս ծագեց Շերամի փողոցի շենքերից մեկի բակում, երբ շենքի մուտքի մոտ զրուցում էի մի քանի բնակիչների հետ: Որպեսզի ընթերցողն ամեն ինչ հասկանա, իրավիճակը պետք է նկարագրեմ առանց մեղմասացությունների: Հինգ վեց հոգի էին կանգնած, 50-ից 70 տարեկան մարդիկ, հիմնականում` անատամ, ու գրեթե ցնցոտիավոր (հանդիպումը պլանավորված չէր` ահազանգով էի գնացել այդ բակ, քանի որ լուր եկավ, թե այդ բակում իմ վստահված անձանցից մեկին խոչընդոտել են): Ու մեկ էլ հանկարծ ճռռալով մի մեքենա կանգնեց, դրանից իջավ հաստ ցեփը վզին մեկը ու ինձ լսող մարդկանց վրա սկսեց գոռալ. «Հըլը տուն մտեք սաղդ, արա սաղդ հըլը տուն մտեք»:
Անատամ ու ցնցոտիավոր մարդիկ արագ քաշվեցին պադյեզդները, ես չհասցրի նույնիսկ որեւէ կերպ արձագանքել, որովհետեւ մինչ մարդիկ քաշվում էին տները, գոռացողը քայլելով հեռացել էր արդեն, ու մի երկուհարյուր մետրից հետեւում էր իրավիճակին: Այսպես ծնվեց Լֆիկական Օսվենցիմ արտահայտությունը, հետո ամրապնդվեց, երբ Անկախ Մայլա թաղամասում մարդիկ ինձ համոզում էին, որ Սամվել Ալեքսանյանը դրախտի նման բարեկարգ է պահում թաղամասը, չնայած հենց նոր էինք թաղամաս մտել մեկուկես, երկու, երեք մետրանոց փոսերի արգելքը հազիվ հաղթահարած: Ես այստեղ էլ հիշեցի քրեակատարողական հիմնարկը, որի կալանավորները դրսից այցելած դիտորդներին հավաստիացնում էին, թե իրենք ոչ մի պրոբլեմ չունեն, ամեն ինչ լավ է, չնայած իրականում ոչ կարգին սնունդ են ստանում, ոչ կարգին հագուստ, ոչ կարգին բուժօգնություն: Բայց միշտ` բոլոր դիտորդներին, հանձնաժողովներին պատմում էին, որ երջանիկ են զգում քրեակատարողական հիմնարկում: Կարդալ շարունակությունը …
Ճանապարհային ոստիկանության աշխատակիցը երեկ կանգնեցրել է մեր թղթակցի ավտոմեքենան եւ նրանից հարցրել, թե ինչու ԱՊՊԱ չունի: Թղթակիցը ասել է, որ ունի, պարզապես պահում է մեքենայի դարակում: «Բա ինչու՞ չես կպցնում»,- հարցրել է ոստիկանը: «Լավ եմ անում»,- պատասխանել է թղթակիցը: «Ոնց թե` լավ ես անում»,- զարմացել է ոստիկանը: «Բա ՀՀ ոստիկանապետն ինչու՞ չի կպցնում»,- հակադարձել է թղթակիցը: «Անպայման կպցրու»,- հորդորել է ոստիկանը: «Չեմ կպցնելու` մինչեւ ոստիկանապետ Վովա Գասպարյանը չկպցնի»,- պատասխանել է թղթակիցը: Այս պատմությունից հետո եկել էր խմբագրություն` սիրտը կախ: Կասկածում էր` ճի՞շտ է արել, թե ոչ: «Եթե օրինապահ քաղաքացի ենք, առաջինը մենք, չէ՞, օրենքը պիտի պահենք»,- հարցնում էր նա:
Հիմա սկսել են ակտիվորեն խոսել` կշարունակվի՞ Հայ ազգային կոնգրես-Կոալիցիա երկխոսությունը, թե՞ կլինի ջրբաժան: Ոմանք երկխոսության կողմնակից են, ոմանք` ջրբաժանի, եւ նույնիսկ այս թեմայով բանավեճեր են ընթանում: Իմ մտածածը ուրիշ բան է. ես մտածում եմ Ազատության հրապարակի մասին, որովհետեւ ներկա քաղաքական շրջափուլի առանցքային հարցը ոչ երկխոսությունն է, ոչ ջրբաժանը. ներկա քաղաքական շրջափուլի առանցքային հարցը Ազատության հրապարակն է: Ներքաղաքական զարգացումների տասնյակ սցենարներ կարելի է քննարկել եւ մշակել: Դրանք իրարից կարող են տարբերվել արմատապես: Բայց նույնիսկ այդ իրարամերժ սցենարները չեն կարողանա խուսափել մի շատ կարեւոր ընդհանրությունից. այդ սցենարներն անցնում են Ազատության հրապարակով:
www.nikol.am կայքի այցելու Արտյոմը Նիկոլ Փաշինյանին է ուղղել հետեւյալ հարցը. «Նիկոլ, չե՞ս կարծում, որ իշխանությունը երկխոսության գործընթացը օգտագործում է ուժեղանալու համար»: 
Չորեքշաբթի օրը Հայ ազգային կոնգրեսի Շենգավիթի շտաբի ներկայացուցիչների եւ ակտիվիստների հետ բակային հանդիպումներ էինք անցկացնում համայնքում: Բակերից մեկում մի տարօրինակ միջադեպ տեղի ունեցավ. երբ դրոշակակիր երիտասարդների խումբը հասավ շենքի առաջ գտնվող պուրակին, տարիքով մի կին սկսեց գոռգոռալ նրանց վրա: Այդ պահին հեռու էի, չէի լսում, թե ինչ է ասում տիկինը, բայց ակնհայտ էր, որ նա զայրացած է եւ չի ուզում իրենց բակում տեսնել այդ երիտասարդներին: Երբ մոտեցա` արդեն հանդարտվել էր եւ մեղավոր ժպտում էր: Հարցրի` ինչի վրա եք ջղայնացել, մայրիկ ջան: Ասաց, չէ` կներեք, ես գիտեի, թե շախմատի հավաքականի համար եք եկել:
www.nikol.am կայքի այցելուն, որ ներկայացել է Վաղինակ անունով (այս անունով արդեն երրորդ հարցն է ստացվում վերջին երկու շաբաթվա ընթացքում), Նիկոլին է ուղղել հետեւյալ հարցը. «Եթե իշխանությունները չգնան արտահերթ ընտրությունների, արդյոք պետք է մեկ գրոհո՞վ հեռացնել իշխանություններին, թե՞ ամենօրյա հանրահավաքներով եւ գործադուլներով»:
Հայաստանի Ընտրական օրենսգիրքը քանի՞ անգամ է փոխվել: Քրեական դատավարությա՞ն օրենսգիրքը: Թիվ ու համար չկա: Այդ փոփոխությունները բարձր են գնահատվել վենետիկյանների կողմից: Բայց ինչո՞ւ չեն հանգեցնում ընտրակեղծիքների, աղաղակող անարդարությունների վերացման: Շատ պարզ մի պատճառով. ընտրակեղծիքների եւ ցանկացած ուրիշ բացասական երեւույթների լինելը կամ չլինելը օրենքը չի կանխորոշում: Որեւէ օրենք չի նախատեսում ընտրակեղծարարություն, եւ ուրեմն, որեւէ օրենքով չես վերացնի ընտրակեղծարարությունը:
ԱՅՍՕՐ ԺԱՄԸ 20.00-ԻՆ ԵՐԵՎԱՆԻ ԱԶԱՏՈՒԹՅԱՆ ՀՐԱՊԱՐԱԿՈՒՄ ՄԵՐ ՀԵՐԹԱԿԱՆ ՀԱՆՐԱՀԱՎԱՔՆ Է: Իմ միտքը հիմա այն մարդկանց հետ է, ովքեր հստակ որոշել են, որ այսօր գալու են հանրահավաքի: Իմ միտքը նաեւ այն մարդկանց հետ է, ովքեր հստակ որոշել են, որ չեն գալու հանրահավաքի: Իմ միտքը նաեւ այն մարդկանց հետ է, ովքեր դեռ չեն որոշել` գալո՞ւ են, թե՞ չեն գալու հանրահավաքի: Ես մտովի զրուցում եմ այդ մարդկանց հետ: Նրանց հետ կիսում իմ այն համոզմունքը, թե քաղաքական հետագա իրադարձությունների ընթացքը կախված է միմիայն մեկ գործոնից. արդյոք Հայաստանի Հանրապետության յուրաքանչյուր քաղաքացի ինքն իրեն հաշի՞վ է տալիս, թե որքան որոշիչ է դարձել իր մասնակցությունը Հայ ազգային կոնգրեսի հանրահավաքին:
