Ինչպիսին կլինի Հայաստանը 2010թ. հոկտեմբերի 5-ին, եթե ՄԱԿ-ի ԳԱ-ն 2010թ. հոկտեմբերի 4-ին քվեարկությամբ ընդունի «Իրավիճակը Ադրբեջանի գրավյալ տարածքներում» բանաձեւը: Հոկտեմբերի 5-ին Հայաստանը կլինի այնպիսին, ինչպիսին էր հոկտեմբերի 4-ին ԳԱ-ում տեղի ունեցած քվեարկությունից առաջ: Էլիտար պատուհաններից կերեւա Արարատը` յուր բիբլիական հանդարտությամբ, բոլոր սաունաներն ու խաշանոցները կաշխատեն սովորական ռեժիմով, նույնիսկ արեւը նախկինի պես կծագի Արեւելքում եւ մեծ հավանականությամբ մայր կմտնի Արեւմուտքում: Այս է պատճառը, որ իշխանության ներկայացուցիչները ստոիկյան հանդարտություն են ցուցաբերում առաջիկայում ՄԱԿ-ի ԳԱ-ում տեղի ունենալիք գործընթացներին ընդառաջ: Նրանք պնդում են, որ եթե անգամ վերը հիշատակված բանաձեւը ընդունվի, դա որեւէ կերպ չի ազդի Հայաստանի եւ Արցախի կյանքի վրա: Այնպես, ինչպես որեւէ կերպ չեն ազդել միջազգային տարբեր ատյաններում մինչ այդ ընդունված բանաձեւերը: Կարդալ շարունակությունը …
Գյումրիի ռուսական ռազմակայանի տեղակայման ժամկետը երկարաձգելու մասին հայ-ռուսական համաձայնագրին հետեւած ամերիկյան արձագանքը շատ հանդուրժող ստացվեց: «Մենք գտնում ենք, որ դա Հայաստանի եւ Ռուսաստանի երկկողմ հարաբերություններին վերաբերվող հարց է: ԱՄՆ-ն ամուր գործընկերային հարաբերություններ ունի Հայաստանի հետ, եւ մենք ակնկալում ենք, որ դա կշարունակվի: Ռուսաստանն էլ ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի անդամ է եւ դրանում կառուցողական դերակատարում ունի»,- նախորդ շաբաթ 49-ամյա պայմանագրի ստորագրման կապակցությամբ հայտարարել է ԱՄՆ Պետդեպարտամենտի մամլո ծառայության ղեկավար Մարկ Թոները, եւ սա ԱՄՆ պաշտոնական դիրքորոշումն է խնդրի վերաբերյալ: Այս հանգստությունը տարօրինակ կարող է թվալ գոնե այն պատճառով, որ 49-ամյա պայմանագիրը Հարավային Կովկասը ռուսական անառարկելի ազդեցության գոտի դարձնելուն ուղղված հերթական քայլն է: Ամբողջ խնդիրն այն է, սակայն, որ ԱՄՆ-ը չի կարող համաձայնվել ռուսական այդ նպատակի իրագործմանը: Կարդալ շարունակությունը …
Հաագայի միջազգային դատարանի վճիռը, որով Կոսովոյի անկախացումը Հարավսլավիայից համարվել էր օրինական, հասկանալիորեն ոգեւորություն առաջացրեց Հայաստանում: Ինչ խոսք, մենք պետք է քարոզչական նպատակներով գործադրենք այդ որոշումը` պնդելով, որ այն կարող է նախադեպային նշանակություն ունենալ Ղարաբաղի համար, մյուս կողմից, սակայն, պետք չէ ինքնախաբեությամբ զբաղվել եւ չնկատել այն իրողությունները, որոնց պարտադրանքի ներքո Հաագայի դատարանը նման եզրակացության հանգեց: Շատ ավելի ճիշտ կլիներ արձանագրել, որ դատարանի որոշումը կայացված էր վաղուց, եւ տվյալ դեպքում գործ ունենք փաստերի պարզ արձանագրման հետ: Ի վերջո, Կոսովոյի անկախությունը մինչեւ Հաագայի դատարանի որոշումը ճանաչված է եղել Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների, Եվրամիության երկրների մի հսկայական մասի եւ աշխարհի շուրջ 65 երկրների կողմից:
Մի ժամանակ ընդունված էր մտածել, թե խոպան գործերի մեջ լավագույնը ասֆալտ փռելն է: Ժամանակը, սակայն, սրբագրում է ավանդական պատկերացումները, եւ հիմա ՀՀ յուրաքանչյուր քաղաքացի գիտե, որ խոպան գործերի մեջ լավագույնը ԵԽԽՎ Հայաստանի հարցով համազեկուցողն է: Ֆրանսիացի համազեկուցող Ժորժ Կոլոմբիեն, օրինակ, այդ գործին աշխատած լինելու ընթացքում պիտի որ լուրջ հաջողությունների հասած լիներ` իր ժառանգներին լիուլի ապահովելու իմաստով: Ասում են, սակայն, որ այս վերջին ավտովթարի արդյունքում նա ստիպված է եղել մի քանի սուպեր թանկարժեք վիրահատությունների ենթարկվել: Այսպիսին է կյանքը. ցանկացած գործ էլ ռիսկի չափաբաժին է պարունակում. 93 թվականին, օրինակ, Տյումենում ասֆալտի գործ անող Վալեռը ընկավ կատոկի տակ: Այս դեպքի պատճառով Վալեռի քրոջ հարսանիքը հետաձգվեց անորոշ ժամանակով, մինչեւ հիմա էլ հետաձգվում է: Կարդալ շարունակությունը …
Եվրախորհրդարանի կողմից ընդունված 2216 բանաձեւի վերաբերյալ Հայաստանի պաշտոնական շրջանակների բացատրություններն ապշեցնում են տգիտության իրենց մասշտաբներով: Հիշեցնենք, որ այդ բանաձեւով Եվրոխորհրդարանը պահանջում է, որպեսզի հայկական ուժերն արագորեն լքեն Լեռնային Ղարաբաղին հարող բոլոր օկուպացված ադրբեջանական տարածքները: Բանաձեւը նաեւ ճանաչում է Թուրքիայի դերակատարումը ԼՂ հարցի կարգավորման գործում: Հայաստանի պաշտոնական խորհրդարանական շրջանակները հանրությանը հանգստացնում են, թե բա չեք ասիլ, այդ բանաձեւի ստեղծմանը, հի՛, հի՛, մասնակցել է Ադրբեջանի հետ բարեկամական խմբի ինչ-որ մի պատգամավոր: Բռնացրել ենք, բռնացրել… Էսպես ասողները դա անում են` քիչ չէ, մի հատ էլ ուղիղ տեսախցիկի մեջ են նայում, ակնհայտորեն հույս ունենալով, թե հայ հանրությունը թեթեւացած շունչ կքաշի` այդ բացատրությունը լսելով: Սա մոտավորապես նույնն է, եթե Թուրքիան ԱՄՆ Կոնգրեսի Ներկայացուցիչների պալատի արտաքին հարաբերությունների հանձնաժողովում Հայոց ցեղասպանությունը ճանաչող 252 բանաձեւի ընդունմանը արձագանքեր` ասելով, թե այն ստեղծվել է հայկական բարեկամության խմբի անդամ կոնգրեսականների կողմից, ու դա իր համար մխիթարություն համարեր: Կարդալ շարունակությունը …
Այն որ օտարերկրյա դիվանագիտական ֆունկցիոներների շրջանում Հայաստանը եւ Հայաստանի կարգի երկրները սկսել են ընկալվել որպես խոպան, նորություն համարել չի էլ կարելի: Վերջերս պատմում էին մի օտարերկրյա դեսպանի մասին, որը մեր երկրում դիվանագիտական առաքելությունն ավարտելուց հետո իր հետ հայրենիք է տարել մի քանի կոնտեյներ ապրանք, այլոց շարքում` մի քանի հարյուր հազար դոլար արժեցող կահույք` ճաշասենյակի, խոհանոցի, ննջարանի, հյուրասենյակի եւ այլն, եւ այսպես շարունակ: Սա զարմանալի վերաբերմունք չէ մի երկրի նկատմամբ, որի պետական բյուջեն ընդամենը երկուսուկես միլիարդ դոլար է, բայց այդ երկրում մի քանի միլիարդատերեր են ապրում, ընդ որում` այդ միլիարդները կուտակած լինելով բացառապես իշխանական լծակների չարաշահմամբ: Նման բան թույլ տված ժողովուրդն ու պետությունը, թերեւս, օտարի աչքին արժանի չէ հարգանքի: Կարդալ շարունակությունը …
ԴԻՏԱՐԿՈՒՄ ԹԻՎ 1 - Հայաստանյան դիվանագիտությունը հերթական անգամ ցուցադրեց իր հաշմանդամությունը` այս անգամ խորհրդարանական մակարդակում: Ընդհանուր հարայհրոցի մեջ տպավորություն ձեւավորվեց, թե Հայաստանը ԼՂ հարցով ԵԽԽՎ ենթահանձնաժողովի գործունեությանը դեմ է այն պատճառով, որ հիմա այս հարցի շուրջ գերակտիվություն ցուցադրող ԵԽԽՎ նախագահ Մովլութ Չավուշօղլուն ազգությամբ թուրք է: Իսկ ի՞նչ է, եթե Չավուշօղլուն ճապոնացի լիներ այդ ենթահանձնաժողովի նկատմամաբ Հայաստանի վերաբերմունքը փոխվելո՞ւ էր: Ոչ, բնականաբար, որովհետեւ ԵԱՀԿ ՄԽ-ից դուրս ԼՂ հարցով ցանկացած քննարկում չի կարող ընդունելի լինել Հայաստանի համար: Այս հստակ քաղաքական դիրքորոշումն է, որ մթագնվեց Չավուշօղլուի այցի ընթացքում, եւ Հայաստանի մոտեցումը բոլորովին ուրիշ լույսի ներքո երեւաց: Իսկ նման խայտառակ իրավիճակի պատճառն այն է, որ Հայաստանում ինքնահաստատման խնդիր ունեցող եւ ասելիք չունեցող ամեն ոք միջազգային որեւէ ատյանում հայտնվելուն պես իրեն Սողոմոն Թեհլերյանի ախպոր ընկերոջ տեղն է դնում, ու սկսում է «Հայլուրի» եւ գյուղական ինծիլիգենցիայի համար նախատեսված «ազգային-ազատագրական» ճառեր երգել: Կարդալ շարունակությունը …
ԱՄՆ մեկնելուց առաջ Սերժ Սարգսյանը լրագրողների հետ դիլիջանյան զրույցի ընթացքում ակնարկեց, թե ինքը, ավելի ճիշտ ՀՀ իշխանությունները, հայ-թուրքական հարաբերությունների լուծում ունեն, որի մասին իշխանությունը կբարձրաձայնի, երբ համոզված լինի դրա ճիշտ լինելու մեջ: Այս հայտարարությունից հետո քաղաքական դաշտում փորձում են կռահել, թե ինչ լուծման մասին է խոսքը: Իրականում այստեղ տարբերակները շատ չեն, ընդամենը երեքը: Առաջին տարբերակը Հայաստանի ստորագրության հետ կանչումն է հայ-թուրքական արձանագրություններից: Իրադարձությունների նման զարգացումը, սակայն, խիստ անհավանական է թվում, որովհետեւ նման քայլով Հայաստանի իշխանությունը մարտահրավեր պետք է նետի ոչ միայն Թուրքիային, այլեւ ողջ միջազգային հանրությանը, այդ թվում` եւ ԱՄՆ-ին: Դժվար է հավատալ, որ Սերժ Սարգսյանը ի վիճակի է նման քայլի: Կարդալ շարունակությունը …
Մարդու իրավունքների միջազգային ֆեդերացիայի երեւանյան համաժողովից հետո, երբ ՄԻՄՖ-ը անսպասելի սկզբունքայնություն ցուցաբերեց քաղբանտարկյալների մասով, հայաստանցիների շրջանում ամենահաճախ հնչող հարցը հետեւյալն է. ի՞նչ ազդեցություն կունենա այդ արձանագրումը քաղբանտարկյալների ազատ արձակման գործընթացի վրա: Այս շեշտադրումը իրականում այնքան էլ տեղին չէ, որովհետեւ անձամբ ինձ ու, համոզված եմ, նաեւ մյուս քաղբանտարկյալների համար կարեւորագույն հարցը լուծված, վերջացած է: ՄԻՄՖ երեւանյան համաժողովը, որտեղ ներկայացված էին աշխարհի 150 երկրներ պատվիրակող իրավապաշտպաններ, միջազգային հանրության, ողջ աշխարհի անունից մեզ պաշտոնապես ճանաչեց որպես քաղբանտարկյալ, այսինքն` երկու տարի ռեզինի նման ձգվող արհեստական ու անիմաստ բանավեճը` կա՞ն Հայաստանում քաղբանտարկյալներ, թե` ոչ, այլեւս ավարտվեց, ավարտվեց անասելի բարձր նոտայով, որն արձանագրում է, որ քաղբանտարկյալների առկայությունը Հայաստանում անվիճելի է: Կարդալ շարունակությունը …
Ենթադրենք` ԵԱՀԿ երեւանյան գրասենյակի ղեկավար Սերգեյ Կապինոսը մի օր մոռանում է Հայաստանի իշխանության հետ ունեցած իր կապերի մասին, ասուլիս է հրավիրում եւ մի երկու ճշմարիտ խոսք ասում: Սերժ Սարգսյանը ջղայնանում է սրանից ու հրահանգում փակել Կապինոսին: Նույն երեկոյան, կամ էլ հաջորդ օրը, երբ Կապինոսը շաքարաքլոր ծծելով քայլելիս է լինում Երեւանի մայթերից մեկով` հանկարծ մի խումբ դիմակավոր անձինք բռնում են նրա ոտքերից ու ձեռքերից ու նետում իր հայրենի ռուսական արտադրության «06»-ի բեռնախցիկը: Ու մինչ դեսպան Կապինոսը «06»-ի զապաս պագրիշկային բացատրում է, որ ինքը բուձեդ ժալովացցա, որովհետեւ ու նեվո դիպլոմատիկ պասպող, բեռնախցիկը բացվում է, ու ոնց որ նրան այնտեղ նետել են, նույն ձեւով էլ հանում են: Կարդալ շարունակությունը …
«Euronews» հեռուստաընկերության եթերից Սերժ Սարգսյանի Ադրբեջանին արած առաջարկությունը` ուժի չկիրառման հայ-ադրբեջանական համաձայնագիր ստորագրելու մասին, պետք է դիտարկել ՀՀ ԱԳ նախկին նախարար Վարդան Օսկանյանի հարցազրույցում արտահայտված գաղափարների համատեքստում: Այդ աղմկահարույց հարցազրույցում Օսկանյանը ասում էր հետեւյալը. ԼՂ հարցի կարգավորման բանակցային գործընթացում անբարենպաստ զարգացումները կասեցնելու տարբերակներից մեկը իշխանափոխությունն է: Երկրորդ տարբերակը ԵԱՀԿ ՄԽ համանախագահների անբարենպաստ առաջարկները (տվյալ դեպքում նկատի է առնվում Մադրիդյան սկզբունքների նորացված տարբերակը) մերժելն է: Կարդալ շարունակությունը …
ԱՄՆ նախագահ Բարաք Օբամայի մտադրությունները թափանցիկ են. նա մտադիր է ապրիլի 13, 14-ի կողմերը Թուրքիայի վարչապետ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանի եւ Սերժ Սարգսյանի հանդիպում կազմակերպել Վաշինգտոնում, նրանց ձեռքսեղմումների ֆոնին լուսանկարվել եւ այս լուսանկարն օգտագործել որպես փաստարկ` ապրիլի 24-ին «ցեղասպանություն» բառը չօգտագործելու համար: Սա թերեւս իրադարձությունների զարգացման այն տարբերակն է, որ ձեռնտու է հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորման գործում ներգրավված բոլոր կողմերին` չեղած տեղը գոնե ինչ-որ մի արդյունք արձանագրելու նկատառումով: Չնայած սրան` այս տարբերակի իրագործումը այնքան էլ դյուրին չի լինի: Էրդողանը, մասնավորապես, ապրիլի 13, 14-ին Վաշինգտոն կմեկնի, եթե հստակ երաշխիքներ ստանա, որ ԱՄՆ Կոնգրեսի ներկայացուցիչների պալատի լիագումար նիստում քվեարկության չի դրվի Հայոց ցեղասպանությունը ճանաչող 252 բանաձեւը: Կարդալ շարունակությունը …
Հունվար 16, 2009 Վարչապետի ֆուտլյարը, երեւում է, Նոր տարվա օրերին շատ է խմել։ Հասկանալի է, առաջին տարին է որպես վարչապետ դիմավորում, բայց դե հիշողությունը կորցնելու չափ խմելը մի տեսակ լավ չի ստացվում։ Իսկ հիշողությունը կորցնելու մասին մեր վարկածը հիմնավորվում է հենց 2009-ի առաջին աշխատանքային օրը նրա արած հայտարարությամբ, թե` խոշոր բիզնեսը պետք է բերել հարկային դաշտ։ Ասում էի,
Մայիս 5, 2010 Դիտարկում թիվ 1 - ՀՀ ոստիկանության պետ Ալիկ Սարգսյանը Վահան Խալաֆյանի մահվան հանգամանքների մասին սուտ տեղեկությունները տարածեց ի լուր ամբողջ Հայաստանի, եւ ողջ միջազգային հանրության: Նկատի ունեմ, հայտնի հայտարարությունները նա արել է հրապարակային միջոցառման, մամուլի ասուլիսի ժամանակ: Իսկ ահա իր հրապարակած տեղեկությունների ստահոդ լինելը ապացուցվելուց հետո այդ ամենի համար ներողություն խնդրեց ընդամենը մեկ թերթի մեկ
Հունվար 28, 2010 Կռահում եմ, որ եթե ՀՀ պաշտպանության նախարարության լրատվության վարչության պետ Սեյրան Շահսուվարյանին հարցնես, թե իր համար ինչ սրբություն գոյություն ունի, նա կպատասխանի միանշանակ եւ աներկբա` ՀՀ պաշտպանության նախարարը: Ընդ որում, էական չէ, թե կոնկրետ դեպքում ով է այդ կարգավիճակի տիրակալը. «Պոլի փետին» էլ նշանակեն պաշտպանության նախարար, նա, թերեւս, սրբություն կդառնա