> ՀԱՐՑ-ՊԱՏԱՍԽԱՆ > ՆԻԿՈԼԻ ՊԱՏԱՍԽԱՆԸ ՏԻԳՐԱՆԻ ՀԱՐՑԻՆ

ՆԻԿՈԼԻ ՊԱՏԱՍԽԱՆԸ ՏԻԳՐԱՆԻ ՀԱՐՑԻՆ

Հարց Տիգրանից

Նիկոլ «1 գումարած»Հարգելի Նիկոլ, ցավում եմ, որ Հայաստանում չեք (չնայած “Երկրի հակառակ կողմը” կարդալիս այդքան էլ վատ դրության մեջ չեք ոնց-որ :-) ժամանակ առ ժամանակ նույնիսկ նախանձելի): Նախ շնորհակալություն, որ Ձեր հետևողականության շնորհիվ առաջացրեցիք, ավելի ճիշտ վերականգնեցիք քաղաքացիական գիտակցության ոգին (գոնե գիտակից երիտասարդության շրջանում): Իհարկե ցավում եմ, որ արդյունքները շատ ծանր նստեց, բայց գիտակցում ենք, որ ՀԱՂԹԵԼ ԵՆՔ… Հարգելի Նիկոլ, քավարանով մաքրվելուն դեմ չեմ իհարկե: Այսօր գոնե մեղադրել Պարոն Ջհանգիրյանին նախկինի համար, նույնիսկ անբարո եմ համարում (մարդը բացահայտում է իրենց իսկ ստեղծածի մեղմ ասած թերությունները), սակայն այսպիսի հարց եմ ուզում տալ, եթե ստացվեր այնպես, որ Շարժմանը միանային ասենք Գագիկ Ծառուկյանը, Սամվել Ալեքսանյանը, Ռուբեն Գևորգյանը, Ռուբեն Հայրապետյանը և ազգիս նմանատիպ այլ “հերոսներ”, մի՞թե նրանց էլ քաղաքական Զատիկի տեղ պետք է ընդունեինք, համարեինք, որ իրենց Քավարանը անցել են, ախ շատ կասկածելի կթվար այդ ամենը: Դրա համար էլ առ այսօր կասկածելի է թվում Մանվել Գրիգորյանի, Արամ Կարապետյանի անմեղսունակությունը կամ ասենք վեջինիս “հաճախորդ” չլինելը:

Չգիտեմ, մեծ հավատ ունեմ Շարժման երիտասարդական թևի հետ, բայց նախկինները ախ շատ կասկածելի են, դժվար թե Քավարանը կարողանա օգնել:

Նիկոլի պատասխանը - Սիրելի Տիգրան. որեւէ անձի արած որեւէ քայլ, ունի որոշակի նշանակություն, բայց մենք անձի պահվածքը, արարքը չենք կարող գնահատել «եթե»-ի հարթության վրա: Ձեր նշած անձինք, կամ առնվազն մի քանիսը ոչ միայն չեն միացել Շարժմանը, այլեւ հանցանքներ են գործել նրա կոնկրետ ակտիվիստների դեմ: Իսկ քաղաքական Զատիկը հանցանքի պատասխանատվությունից ազատող ինդուլգենցիա չէ, մենք այն դիտարկում ենք քաղաքական հարթության մեջ, դա վերաբերվում է քաղաքական եւ քաղաքացիական դիրքորոշումներին: Այսինքն` քաղաքական Զատիկ ասելով նկատի չունենք, որ դա մարդասպանին հնարավորություն է տալիս ազատվել իր հանցանքի պատասխանատվությունից: Ոչ ամենեւին. քաղաքական Զատիկը այն է, երբ մարդը գիտակցում է իր անձնական դիրքորոշման, պահվածքի, մտածելակերպի կապը ստեղծված տխուր եւ անհեռանկար իրավիճակի հետ, եւ հրաժարվում է իր նախկին պահվածքից, դիրքորոշումից, անտարբերությունից, իներտությունից, նաեւ ամեն ինչ անում է այդ քաղաքական, քաղաքացիական սխալները ուղղելու համար: Ընդ որում, սա վերաբերում է ոչ միայն հայտնի մարդկանց, այլեւ Հայաստանի յուրաքանչյուր քաղաքացու: Այս գաղափարը ոչ մի կերպ չի առնչվում կատարված հանցանքներին եւ դրանց պատասխանատվությունից խուսափելուն: Հանցանքը եւ դրանից բխող պատասխանատվությունը բոլորովին ուրիշ ոլորտի են վերաբերվում: Բայց այս համատեքստում ուզում եմ մի շեշտադրում անել. կան հանցանքներ, որոնց հասցրած վնասը չափելի է, եւ ուրեմն վերականգնելի: Խոսքը հիմնականում տնտեսակայն եւ բացառապես գույքային վնաս հասցրած հանցանքների մասին է. այսինքն կան դեպքեր, երբ հստակ կարելի է որոշել, որ մարդը այսքան դրամի հարկ է թաքցրել, կամ չի վճարել: Նման դեպքերում հնարավոր եմ համարում, որ տվյալ հարկը իր տոկոսներով, տուգանքներով վերականգնվի, եւ արարքը գործած անձը ասենք` պայմանական պատժի ենթարկվի: Սա միայն այն դեպքում, կրկնում եմ, երբ կատարված հանցանքի հետեւանքները չափելի են եւ վերականգնելի: Բայց որեւէ մեկը չի կարող հույս ունենալ, թե այն հանցանքները, որոնց հասցրած վնասի չափը հաշվելի չէ, ահա այդ հանցանքների պատասխանատվությունից կարելի է խուսափել: Ոչ ոք չի կարող խուսափել արյան պատասխանատվությունից, ոչ ոք չի կարող խուսափել ծանր այն հանցանքների պատասխանատվությունից, որոնց հետեւանքները, որոնց հասցրած վնասները վերականգնելի չեն: Սա միանշանակ: Ինչ վերաբերում է սերնդափոխությանը, ես նույնպես մեծ հույսեր եմ կապում մեր Շարժման` նոր սերունդը ներկայացնող գործիչների հետ, բայց գիտեմ, որ նրանց վերջնական ձեւավորման համար շատ կարեւոր է առաջին սերնդի հեղինակավոր, ինտելեկտուալ, խարիզմատիկ քաղաքական գործիչների աջակցությունը, նրանց փորձի եւ գործունեության ուսումնասիրությունը, համատեղ քաղաքական գործունեությունը` այլապես մենք կունենանք քաղաքական գործիչների մի նոր սերունդ, որը քաղաքական կյանք մտնելով կկրկնի նախորդ սերնդի գործիչների սխալները: Այս իմաստով ես շատ կարեւոր եմ համարում ժառանգականությունը` արժեքների, փորձի, ինչու ոչ` սխալներից արված հետեւությունների ժառանգականությունը, որովհետեւ ոչինչ չունի ավելի մեծ դաստիարակչական նշանակություն, քան սխալների վերլուծության արդյունքում արված հետեւությունը: Մարդը, քաղաքական թիմը, սերունդը, ժողովուրդը չունի ավելի մեծ ուսուցիչ, քան սեփական սխալները: Եւ նոր սերնդի քաղաքական գործիչը պետք է անձամբ իրենը համարի նախորդ սերնդի քաղաքական գործիչների փորձը, սխալները`դրանք չկրկնելու համար: Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի նախընտրական կարգախոսը` «Իմաստավորելով անցյալը` դեպի ապագա» նաեւ սա է խորհրդանշում: Շնորհակալություն հարցի համար:

  • Print this article!
  • E-mail this story to a friend!
  • Facebook
  • TwitThis
  • Google
  • MySpace
  • Technorati
  • LinkedIn
  • del.icio.us
  • Digg
  • StumbleUpon
  • Tumblr

ՀԱՐՑ-ՊԱՏԱՍԽԱՆ , ,


  1. Մեկնաբանություն դեռ չկան:
  1. No trackbacks yet.