Հարց Ashot Hovsepyan-ից

Sireli Nicol, qo therth@ lavagujn ev ardar ynddimadir hodvacnerin zugaher tpum e Hayoc lezun arjezrkogh hodvacashar vomn marine petrosyani heghinakuthyamb: Verjers el dran avelacav mi vay-patmvacq` lcvac hayhojaxarn anbaroyakanutyamb. Karcum em, ynddimadir lratvamijoc@ arvesti nman petq e hasarakutyan@ barcracni depi irakan arjeqner, ev voch the ijni poghocayin makardaki: Zarmanali e, vor Miqayel Hayrapetyani antheri hayereni koghqin tpvum e jargonaxos marinen: Harcs hretorakan e. ardjoq du da chisht es hamarum? HJ-i mshtakan ynthercogh, bnujthov haverj ynddimadir` Ashot Hovsepyan:

Նիկոլի պատասխանը - Հարգելի պարոն Հովսեփյան. Չնայած ձեր հարցը հռետորական է, թույլ տվեք չհամաձայնվել ձեր դիրքորոշման հետ եւ փաստարկել այդ անհամաձայնությունը: Մարինե Պետրոսյանը իր տեքստերում ընդամենը «է» օժանդակ բայի փոխարեն օգտագործում է «ա» ձեւը, մի երեւույթ, որ բոլորս մեզ թույլ ենք տալիս բանավոր խոսքում, մեր ընկերների, ընտանիքի անդամների, հարազատների հետ զրույցներում: Չեմ կարծում, թե ընդամենը մեկ օժանդակ բայի փոփոխությունը, ավելի ճիշտ փոխառումը բանավոր լեզվից վնաս է հասցնում հայերենին: Ի վերջո, ժամանակին գրաբարից անցումը աշխարհաբարի նույնպես համարվում էր սրբապղծություն: Չեմ կարծում, որ լեզուն կաղապարված մարմին է. այն կենդանի օրգանիզմ է, որ կարող է կրել փոփոխություններ, տրվել նորարարությունների, փորձարկումների: Չեմ ասում, իհարկե, թե ճիշտ եմ համարում «ա» օժանդակ բայաձեւի կիրառումը: Ինքս այդպես չեմ վարվում: Բայց սա չի նշանակում, թե հրապարակախոսին, գրողին, բանաստեղծին պետք է դնենք կաղապարների մեջ, եւ ասենք` կամ էսկողմ, կամ էնկողմ: Չեմ թաքցնի, Մարինե Պետրոսյանի հոդվածները հավանում եմ: Հավանում եմ նաեւ Լեւոն Ջավախյանի պատմվածքները. վերջինը նույնպես ինձ դուր եկավ: Բայց թե՛ Մարինե Պետրոսյանի եւ թե՛ Լեւոն Ջավախյանի համագործակցությունը մեր թերթի հետ կարեւորում եմ նաեւ այն պատճառով, որ նրանց գրվածքները շատ հաճախ բանավեճի տեղիք են տալիս: Իսկ բանավեճը, տեսակետների բախումը, այդ տեսակետները բարձրաձայնելու առիթներ ստեղծելը կարեւոր աշխատանք է, մտավոր կարեւոր աշխատանք: Եւ անկեղծ ասած, կարծում եմ, որ մեր հանրությունը շատ կաղապարված է, բավական է լսի իր համար ոչ սովարական մի բառ եւ մոռանում է բովանդակության մասին, մնացած ամեն ինչի մասին: Այսօր Հայաստանում առկա վիճակի պատճառներից մեկն էլ սա է` մարդիկ հաճախ են տրվում կեղծ ուղենիշների: Մարինե Պետրոսյանը գրելու իր ոճն ունի, իր ձեռագիրը: Եւ սա շատ լավ է: Դուք ձեր հերթին իրավունք ունեք չհավանելու այն: Փոխարենը մեր թերթը նույն պարբերականությամբ մատուցում է Միքայել Հայրապետյանի կատարյալ հայերենը: Այսպիսի բազմազանությունը բնական է` առնվազն վերջին յոթ տարիներին Հայաստանի ամենաընթերցվող թերթի համար: Շնորհակալ ենք, որ կարդում եք մեր թերթը, հույս ունեմ` ըմբռնումով կմոտենաք մեր մոտեցմանը:

ՀԱՐՑ-ՊԱՏԱՍԽԱՆ «Հայկական ժամանակ»