> ԵԼՈՒՅԹՆԵՐ, ՀՈԴՎԱԾՆԵՐ > ԵԼՈՒՅԹ ՍԱՐՅԱՆԻ ԱՐՁԱՆԻ ՄՈՏ, ԱՆԿԱԽՈՒԹՅԱՆ ՕՐՎԱ ԱՌԻԹՈՎ

ԵԼՈՒՅԹ ՍԱՐՅԱՆԻ ԱՐՁԱՆԻ ՄՈՏ, ԱՆԿԱԽՈՒԹՅԱՆ ՕՐՎԱ ԱՌԻԹՈՎ

ելույթ Մ. Սարյանի արձանի մոտՍիրելի ժողովուրդ, Հայաստանի Հանրապետության հպարտ քաղաքացիներ.

Անկախության ձեռքբերումից 21 տարի անց մենք կրկին կանգնած ենք անկախություն, այսինքն ինքնիշխանություն ձեռքբերելու հրատապ խնդրի առաջ: Դաժան երազի է նման մեր այսօրվա իրականությունը, երբ անկախության ձեռքբերման առաջին տարիներին ավելի շատ ինքնիշխանություն, անկախություն ունեինք քան այսօր:

Անկախ պետականությունը՝ Խորհրդային Հայաստանում Հայ ժողովրդի աննախադեպ մշակութային զարգացման գագաթնակետը դարձավ: Անկախությունը նման է մի գանձարանի, որ իրենից ներս, անառիկ ամրոցի նման, պահում-պահպանում է ժողովրդի ստեղծած ամենակարեւոր ու թանկագին արժեքները: Անկախությունը մի ամրոց է, որ ժողովուրդները կերտում են իրենց ամենանվիրական երազանքները, ապագայի նկատմամբ իրենց հավատը, սեփական ուժերի նկատմամբ վստահությունը փայփայելու, պահպանելու համար:

1991-ին Հայ ժողովուրդը կերտեց անկախություն, որովհետեւ հավատում էր ինքն իրեն, հավատում էր ապագային: Հայ ժողովուրդը անկախություն կերտեց, որովհետեւ 20-րդ դարում ստեղծել էր մտավոր, գիտական, մշակութային հսկայական, հսկայական կապիտալ, եւ դարասկզբի աղետից հետո վստահություն ձեռքբերել սեփական ուժերի նկատմամբ: Անկախությունն ահա, պիտի դառնար այն անառիկ ամրոցը, որ պատմական աղետներից մազապուրծ հայ ժողովրդի՝ այնքան թանկագին ինքնավստահությունը, որ կոփվեց-թրծվեց Ղարաբաղյան պատերազմի փառապանծ հաղթանակով, ահա այդ հաղթական վստահությունը պահպաներ, բազմապատկեր եւ փոխանցեր սերնդեսերունդ:

Ստացվեց այնպես սակայն, որ մի ինչ-որ պահի երազանքների մեր ամրոցի, Հայաստանի Հանրապետության կառավարիչների դերում հայտնվեցին ավազակներն ու գանձագողերը: Իրականություն դարձավ հայտնի հայկական ասացվածքը. գողը որ տնից լինի, եզը երթիկով կհանեն: Ու այսօր, անկախության ձեռքբերումից 21 տարի անց, մենք գործ ունենք ոչ միայն ազգային հարստության, այլեւ ազգային ինքնավստահության, ազգային երազանքների, ազգային հավատի մսխման տխուր փաստի հետ:

Քոչարյանասերժական ռեժիմը, իր մանր ու մեծ կատարածուներով այսօր էլ՝ ամեն օր, ամեն ժամ վաճառքի է հանում մեր ինքնիշխանությունը: Իշխանական կաբինետներում նստածները նման են գալուստուկավոր բոշաների, որ եվրոպաներում, ամերիկաներում, ռուսաստաններում թափառելով գոռում են՝ էստի համեցեք, մեր երազանքներն ու հպարտությունը՝ վաճառականի քթոցներում դասավորած: Եւ որպես արդյունք՝ մարդիկ գլխապատառ փախչում են երազանքների իրենց ամրոցից, որ դավաճանության, ագահության, տգիտության ու թալանի զոհ է դարձել:

Սիրելի ժողովուրդ, Հայաստանի Հանրապետութան հպարտ քաղաքացիներ.

Էսօր տոն է, Հայ ժողովրդի ինքնիշխանության, երազանքների, հպարտության տոնը: Բայց այդ տոնը ամեն տարվա հետ ավելի է խամրում, ավելի ու ավելի է վերածվում օրացույցի էջին դաջված կարմիր թվի, սոսկ կարմիր թվի:

Ու այսօր 1991 թվականի սեպտեմբերի 21-ի ցնծությունը վերգտնելու, կենդանացնելու, բազմապատկելու խնդիր ունենք: Մեր խամրած երազանքները բորբոքումի են սպասում, մեր հույսը փնտրում է մեզ, մեր հաղթանակը տոչորվում է մեր կարոտից: Մենք պարտավոր ենք վերգտնել մեր երազանքը եւ մեր երեխաներին օժտել, լիցքավորել ավելի, շատ ավելի, անհամեմատ մեծ երազանքներով:

Բայց՝ նախեւառաջ, մենք պետք է անողոք լինենք ինքներս մեր նկատմամբ, որովհետեւ էդ երազանքի վաճառքն ու թալանը ծածուկ չի արվել, բոլորիս աչքի առաջ է արվել, արվել է անթաքույց ու ափաշքյարա:

Ճիշտ է, մենք մեծ ջանքեր ենք գործադրել հրեշավոր այդ անկումը կանգնեցնելու համար, բայց չենք կարողացել կանգնեցնել: Ուրեմն եկել է ավելի մեծ ջանքեր գործադրելու ժամանակը:

Ճիշտ է, մենք մեծ զոհողությունների ենք գնացել հուսահատությունը ցաքուցրիվ անելու համար, բայց չենք հաջողել: Ուրեմն եկել է ավելի մեծ զոհողությունների գնալու ժամանակը:

Մենք մեծ սխալներ ենք գործել մեր երազանքները երազելիս, ուրեմն եկել է սխալներն ուղղելու ժամանակը:

Մենք ցեխոտվել ենք էս դաժան ճանապարհին, ուրեմն եկել է մաքրվելու ժամանակը:

Մեր խամրած երազանքները բորբոքումի են սպասում, մեր հույսը փնտրում է մեզ, մեր հաղթանակը տոչորվում է մեր կարոտից: Մենք պարտավոր ենք վերգտնել մեր երազանքը եւ մեր երեխաներին օժտել, լիցքավորել ավելի, շատ ավելի, անհամեմատ մեծ երազանքներով: Մենք պարտավոր ենք, ու մենք կկրենք այդ պարտավորությունը, որովհետեւ խոստացել ենք. մեր երեխաներն ապրելու են Ազատ ու Երջանիկ Հայաստանում: Մեր պայքարը անկասելի է, մեր հաղթանակը անխուսափելի է:

Եւ ուրեմն՝

Կեցցե՛ Անկախությունը,

Կեցցե՛ Հայաստանի Հանրապետությունը,

Կեցցե՛ն մեր երեխաները, որ ապրելու են ազատ եւ երջանիկ Հայաստանում:

ՆԻԿՈԼ ՓԱՇԻՆՅԱՆ
21.09.2012Թ.

  • Print this article!
  • E-mail this story to a friend!
  • Facebook
  • TwitThis
  • Google
  • MySpace
  • Technorati
  • LinkedIn
  • del.icio.us
  • Digg
  • StumbleUpon
  • Tumblr

ԵԼՈՒՅԹՆԵՐ, ՀՈԴՎԱԾՆԵՐ ,


  1. Մեկնաբանություն դեռ չկան:
  1. No trackbacks yet.