Նոյեմբերի լույս 11-ի գիշերը «Կոշ» քրեակատարողական հիմնարկում երկու դիմակավորված անձանց կողմից ինձ վրա կատարված հարձակման քննարկումներին հետեւելիս որոշ հարցերի շուրջ պարզաբանմամբ հանդես գալու անհրաժեշտություն զգացի: Ահավասիկ` տվյալ նյութը նման պարզաբանումների շարադրում է:

1. որտեղի՞ց իմացաք
ՀՀ արդարադատության նախարար Գեւորգ Դանիելյանը իրականում ինքն իրեն հիմար վիճակի մեջ է դրել` հայտարարելով, թե հետաքննության ընթացքում պարզվել է, որ «Կոշ» ՔԿՀ-ից ոչ մի արտաքին զանգ չի եղել միջադեպի գիշերը, ու եթե զանգ չստանալով` դրսում գտնվող մարդիկ ահազանգել են տեղի ունեցածի մասին, նշանակում է` եղել է նախապես պլանավորված սցենար: Գեւորգ Դանիելյանը, ի՞նչ է, մտածում է, թե Հայ ազգային կոնգրեսը, կամ իմ հարազատները, կամ ես ինքս իր հույսի՞ն պիտի մնայինք անվտանգության հետ կապված հարցերում եւ չպիտի՞ արագ արձագանքման մեխանիզմներ ստեղծեինք: Եթե այսպես է մտածում` ավելի վատ իր համար: Դեպքի մասին արտաքին աշխարհին ահազանգել է այն մարդը, որի միակ գործառույթն ու պարտավորությունը տվյալ խնդրի համատեքստում հենց միմիայն դա անելն է` արտակարգ իրավիճակի պայմաններում: Ու եթե Գեւորգ Դանիելյանը խոստանա հրաժարական ներկայացնել` դիլետանտիզմի հիմքով` ես կբացահայտեմ այն մեխանիզմը, որով արտաքին աշխարհը տեղեկացել է ինձ վրա տեղի ունեցած հարձակման մասին: Եթե ապացույցներս անառարկելի լինեն` Դանիելյանը թող հրաժարական տա, եթե ոչ, այսինքն` կասկածելի լինեն ապացույցներս, ես ներողություն կխնդրեմ:

2. սպեցնազ
Մամուլում արդեն հրապարակումներ են եղել, թե ես հայտարարել եմ, որ ինձ վրա հարձակվողները հատուկջոկատայիններ են եղել: Բացեք եւ նորից կարդացեք դեպքի մասին իմ գրածներն ու հայտարարությունները: Ես ասել եմ, որ հարձակվողներին տեսնելուց հետո գլխումս ծագած առաջին միտքն այն էր, որ նրանք հատուկջոկատայիններ էին: Այն, որ նրանց հագուստը` դիմակներ, բաճկոններ` հատուկջոկատայինի էին, համոզված եմ 99.9 տոկոսով: Բայց թե ովքեր էին դրանց մեջ` հատուկջոկատայիններ, թե դատապարտյալներ` ինչպե՞ս կարող եմ իմանալ: Իմ ունեցած նախնական տվյալներն, ի դեպ, բավարար են հարձակվողներին լրիվությամբ բացահայտելու համար: Հարցն այն է, սակայն, թե ով պետք է իրականացնի բացահայտումը, եթե երկրիս իշխանավորները արդեն իսկ հայտարարել են, թե միջադեպի մասին իմ ահազանգը կեղծ է:

3. խո՞ւց, թե սենյակ
Ինձ հետ կապված հրապարակումներում` տարածքը, որտեղ ես պահվում եմ այլ դատապարտյալների հետ, հաճախ խուց են անվանում: Իրականում դա խուց չէ, որովհետեւ այդ տարածքի դուռը չի փակվում եւ օրվա մեջ բաց է 24 ժամ: Դռան վրա նույնիսկ փական չկա, եւ ՔԿՀ ցանկացած դատապարտյալ այդ սենյակ կարող է մուտք գործել իր ուզած ժամանակ: Նույնը եւ ՔԿՀ աշխատակիցները: Այսինքն` իմ քնելատեղը եւ բոլորի քնելատեղը ՔԿՀ բնակելի գոտում գտնվող ամեն մեկի համար մատչելի է, ինչպես բնակելի գոտու` զոնի ողջ տարածքը: «Կոշ» ՔԿՀ մուտք գործելու առաջին իսկ պահից ես տեղի ղեկավարությանը տեղյակ եմ պահել, որ իմ պահման պայմանները չեն համապատասխանում ՀՀ Քրեակատարողական օրենսգրքով հաստատված չափորոշիչներին: «Կոշ» ՔԿՀ պետը ամեն անգամ ինձ խնդրել է մի քիչ էլ համբերեմ:

Հ.Գ. Երեկ վերջապես հետաքննության մարմինը` «Կոշ» ՔԿՀ օպեր-բաժինը, ինձնից ստացավ նոյեմբերի լույս 11-ի գիշերը ինձ վրա տեղի ունեցած հարձակման իրեղեն ապացույցները` վերմակի ծրարը, որի վրա սապոգի եւ արյան հետքեր կան եւ գիշերազգեստի տաբատը, որի վրա նույնպես արյան հետքեր կան:
ՆԻԿՈԼ ՓԱՇԻՆՅԱՆ

ՀՈԴՎԱԾՆԵՐ Ավազակապետություն, Խմբագրական, մարդու իրավունքներ, օրենսդրական