Եթե եվրոյոնջայավարի TV մոնիտորինգ իրականացնենք, տպավորիչ արդյունքներ կարձանագրենք: Կպարզվի ահա, որ Հայաստանի եթերում լրատվական այնքան շատ թողարկումներ կան, որքան հատուկ է բացառապես առաջավոր ժողովրդավարությամբ աչքի ընկնող երկրներին: Գրեթե ամեն ժամի հայկական հեռուստատեսային եթերում լրատվության ժամեր կան, որոնք սկսվում են տագնապահունչ երաժշտություններով, եւ էկրանին էլ հայտնվում են չռված աչքերով հաղորդավար-հաղորդավարուհիները` կարեւոր տեղեկատվություն հաղորդելու համար հարմարեցված դիրքով: Հայկական եթերի այդ աստղերը, սակայն, ոչ այնքան հաղորդավար-լրագրողի, որքան աշխարհագրության դասատուի են նման: Կարծես նրանց խնդիրը ոչ թե հայ հանրությանը հետաքրքիր լուրեր հաղորդելն է, այլ վերջինիս աշխարհագրական գիտելիքներով հարստացնելը: Եւ ուրեմն, ինչ էկզոտիկ երկրի գոյության մասին ասես` կարելի է տեղեկանալ հայոց լրատվական թողարկումներից: Կիրիբատի, Կաբո-Վերդե, Պապուա-Նոր Գվինեա, Միկրոնեզիայի Ֆեդերատիվ Նահանգներ, Բարբադոս եւ այլն եւ այսպես շարունակ: Եւ այդ երկրներում բացառիկ կարեւորության իրադարձություններ են տեղի ունենում. կատուն ծառ է բարձրանում եւ չի կարողանում իջնել, ինչի կապակցությամբ տվյալ երկրի 15 հոգանոց բանակում տագնապ է հայտարարվում: Եւ սեփական ամենաժամանակակից զինատեսակով` փիլաքյանով զինված զորքը գրոհով վերցնում է ծառը եւ փրկում կատվին: Ընդ որում, մեր հաղորդավար-հաղորդավարուհիները այսօրինակ լուրերը հաղորդում են դեմքի մի այնպիսի արտահայտությամբ եւ ձայնի այնպիսի շեշտադրմամբ, որ սկսում ես կասկածել նրանց հոգեկան առողջության վրա. Նաուրուի բանակը ամենաուժեղն է տարածաշրջանում, որովհետեւ 1000 կլիոմետր շառավղով ուրիշ պետություն չկա, չկա նաեւ ցամաք, առավելեւս` բանակ:

Շատ հաճախ հայկական եթերի` հատկապես ցերեկային թողարկումներին հետեւելիս չես կարող հարց չտալ` իսկ ի՞նչ է կատարվում Հայաստանում: Երեկոյան եթերից էլ իմանում ես, որ Հայաստանում կատարվում է այն, ինչ կատարվել էր նախորդ օրը եւ դրանից առաջ. «Սինյոր Ռոբինզոնի» հեռուստացույցի նման մեր հեռուստատեսությունն էլ է ամեն օր «ծովի մասին» հաղորդում տալիս: ԱԺ նախագահ Մկի ծով խելքի, Բաղրամյան 26-ը գրաված անձի ծով իմաստության մասին, մեկ էլ Մածյ Թերեզայի տեսքն ու առոգանությունն ունեցող W Աղվանին են ցույց տալիս, որը մի մեշոկ բլղուր էր տարել հեռավոր մի տարածաշրջանում գործող մի ծերանոցի բնակիչների համար: Բլղուրի գնի եռապատիկի չափով էլ մի ցուցանակ են պատից կպցրել, որ սերունդները իմանան սույն քրեական սրբի կյանքի եւ գործունեության մասին: Դե սիֆտակ կաստըմ-շըլվարով գանձագողի մասին` էլ չենք խոսում: Նախորդ օրը, ի դեպ, ԱԺ նախագահը մի խումբ աշակերտների էր ընդունել եւ կյանք էր բացատրում: Ես այդ հանդիպման մասին պատմող ռեպորտաժը, ճիշտն ասած, մեծ լարումով դիտեցի: Վախենում էի, թե հանդիպման եկած աշակերտներից մեկը Հովիկ Աբրահամյանին հարցրած լիներ, թե ինչպես է գրվում «խորըրտարան» բառը: «Խորըրտարա՞~ն», թե «խորուրդդարան»: Կարող ա՞ «խորըրթարան»: Ինչ լա~վ է, որ քաղաքական գործիչ լինելու համար շատ խելք պետք չէ: Իսկ ԱԺ նախագահ լինելու համար կարելի է նույնիսկ Մեսրոպի սարքած տառերի կեսը չիմանալ: Ոչ թե կարելի է, այլ պարտադիր է չիմանալը: Կեսը: Մեսրոպի սարքած տառերի:

ՆԻԿՈԼ ՓԱՇԻՆՅԱՆ,

«Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ից

Փետրվարի 3, 2010

ՀՈԴՎԱԾՆԵՐ Ավազակապետություն, Եվրոպա, Խմբագրական, Հումոր