> ՀԱՐՑ-ՊԱՏԱՍԽԱՆ, ՀՈԴՎԱԾՆԵՐ > ՆԻԿՈԼԻ ՊԱՏԱՍԽԱՆԸ ՎԻՇԱՊԻ ԴԻՏԱՐԿՄԱՆԸ

ՆԻԿՈԼԻ ՊԱՏԱՍԽԱՆԸ ՎԻՇԱՊԻ ԴԻՏԱՐԿՄԱՆԸ

Մեկնաբանություն Վիշապից

Նիկոլ Փաշինյան. Իմպիչմենթ. 2007 թ.

Լուսանկարը` Գագիկ Շամշյանի

«Եթե մեզնից յուրաքանչյուրը սովորական բնակչից վեր ածվի քաղաքացու, մենք կունենանք քաղաքացիական հասարակություն, որն ինքը ոչ միայն իշխանություն է ձեւավորում, այլեւ վերահսկում է այդ իշխանությանը։»

Հարգելի Նիկոլ, ինչ խոսք, ճշմարիտ է, ինչպես և ճշմարիտ է օրինակ այն, որ եթե մեր բանակի բոլոր զինվորները դառնան կարգապահ, ապա մենք կունենանք հզոր ու կարգապահ բանակ, կամ նույնն է, թե ասես՝ եթե ցորենի արտում որոմը քիչ լինի, իսկ ցորենը՝ շատ, ապա հարուստ բերք կստանանք։ Ցավալիորեն` դու չես ասում, թե ԻՆՉՊԵ´Ս պիտի մեզնից յուրաքանչյուրը սովորական բնակչից վեր ածվի քաղաքացու, ի՞նչը պիտի մեզնից յուրաքանչյուրին դրդի, բրդի, հրահրի կամ սադրի` քաղաքացի դառնալ, գլուխը լցնել քաղաքացիական մտածելակերպ կոչվող ծրագրով ու ձևավորել, վերահսկել իշխանությանը։ Իհարկե` Նիկոլ Փաշինյանի կոչը լսելով։ Սակայն մեզնից յուրաքանչյուրը Նիկոլի կոչերը լսել-կարդալու հնարավորությունը չունի, բայց արի ու տես` «Որոգայթ» ու «Վերվարածներ» ու չգիտեմ էլ ինչ անասունություններ, անիմաստ լրագրողների անիմաստ սյուժեներ, անիմաստ «քաղաքական կերպարների» անիմաստ բարբաջանքներ, տականք ու գռեհիկ «հումոր» նայելու ու լսելու հնարավորություն ունի և այն էլ ինչքան։ Եվ այդ ինչպե՞ս պիտի մեզնից յուրաքանչյուրը խելք հավաքի ու դառնա քաղաքացի։

Հայտնում եմ համաձայնությունս հարգելի Արման հավատացյալի մտքերի հետ։ Անհատներն են իրենց ետևից տանում ժողովրդին, քանզի ժողովդրի մեծամասնությունը տգետ է և նույնիսկ չարիք է, այդ ժողովրդին կարելի է ցանկացած կերպ մանիպուլացնել, դա դեռ հին հույն իմաստուններն են զգացել։ Իհարկե, ուժեղ անհատները կարող են պոպուլիզմի միջոցով էլ գրավել ժողովրդի համակրանքը ու իր ետևից տանել ժողովրդին, դա էլ է միջոց:) Միայն թե լսարանդ է սահմանափակ, հարգելի ու սիրելի Նիկոլ, քանզի այն, ինչը որ դու համարում ես պայքար, երբեք մասսայական լրատվական միջոցների տիրանալու միտվածություն չունեցավ, որը, կարելի է ասել, այս պայքար կոչվածի կարևորագույն գործոնը պիտի լիներ։ Իսկ մեզնից յուրաքանչյուրը ապրում է այնպես, ինչպես դրվածքն է թելադրում, իսկ դրվածքը սովորաբար փոխում են ուժեղ անհատները, ամբոխը ինքն իրեն դրվածք չի փոխում, որովհետև ամբոխին ԿԱԶՄԱԿԵՐՊԵԼ է պետք:

Նիկոլի պատասխանը Վիշապի դիտարկմանը - Սիրելի բարեկամ. ես կարդացի ձեր դիտարկումները Հավատացյալ Արմանի 2-րդ հարցին իմ տված պատասխանի վերաբերյալ, եւ հարկ եմ համարում անդրադառնալ դրանց, որովհետեւ դուք հանդես եք գալիս Հայաստանում լայնորեն տարածված փաստարկներով։ Մանավորապես, սիրելի Վիշապ, ափսոսանք եք հայտնում, որ «ձեր կողմից շատ հարգված Նիկոլի լսարանը սահմանափակ է»։ Իսկապես` զորեղ փաստարկ է, բայց այս փաստարկը, կներեք ուղղամտության համար, ոչ թե քաղաքացու, այլ հանդիսատեսի փաստարկ է, ժյուրիի անդամի փաստարկ, որը կողքից դիտարկումներ է անում։ Սիրելի բարեկամ, եթե գտնում եք, որ այս վեբկայքում ինչ-որ արժեքավոր բան կա գրված, ապա վեբկայքի հասցեն ուղարկեք ձեզ ծանոթ ու անծանոթ պատահական հասցեներով։ Նկատի ունեմ, ափսոսանք հայտնելու փոխարեն, ինքներդ զբաղվեք այդ լսարանի լայնացմամբ։ Ձեզ դուր եկած կտորները տպեք եւ փողոցում տվեք մի պատահական անցորդի` մեկ էջի վրա, եւ նրան խորհուրդ տվեք այցելել ձեր նախընտրած վեբկայքը կամ կարդալ ձեր նախընտրած թերթը։

Անկեղծ ասած, ես չեմ կարողանում հասկանալ հարցերի ընկալման այդ կերպը. եթե ամեն օր մեր վեբկայք հազար հոգի է այցելում, ինչ-որ մեկը ափսոսանք եւ հիասթափություն կարտահայտի, որ հինգ հազար չի այցելում։ Ես ընդունում եմ այս փաստարկը, բայց միայն այն պարագայում, երբ ափսոսանք հայտնողը ինչ-որ բան անում է իրեն ափսոսանքի տեղիք տված իրողությունը փոխելու համար։

Վիշապի հաջորդ փաստարկը նույնպես շատ տարածված է. ընդդիմությանը մեղադրում են, որ նա չկարողացավ «տիրանալ» զանգվածային լրատվամիջոցների։ Նախ, ոչ ոք չի նկատում, որ, ասենք, «Հայկական ժամանակը» էներգետիկ ճգնաժամի հաղթահարումից հետո ամենամեծ տպաքանակ ունեցած թերթն է Հայաստանում, որը, ի դեպ, վերջին 10 տարվա ընթացքում 11 միլիոն օրինակով սպառվել է Հայաստանում։ Սա ռեկորդային ցուցանիշ է Հայաստանի համար։ Այսօր տպագիր լրատվական դաշտի 90 տոկոսը ընդդիմադիր է, մի հանգամանք, որ նկատում է միայն իշխանությունը։ Նկատի ունեմ` փաստարկներ բերելիս պետք է ուշադիր լինել։ Ինչ վերաբերում է հեռուստաընկերություն ունենալուն, շատերին թվում է, թե ընդդիմությունը նման խնդիր չի դրել իր առաջ։ Իհարկե դրել է, բայց այդ խնդիրը հնարավոր չի եղել լուծել նույն պատճառով, ինչ պատճառով որ Սերժ Սարգսյանն այսօր Բաղրամյան 26-ում է։ Իշխանությունն էլ հասկանում է, որ ՀՀ-ում որեւէ անկախ հ/ը-ի գոյությունը, ըստ էության, իշխանափոխություն է նշանակում։ Երբ 2002-ին «Ա1+»-ը փակվեց, այդ որոշման դեմ հրապարակային ընդվզողների թիվը 500 հոգուց այդպես էլ չանցավ։ Ինձ հետաքրքիր է` շատ հարգելի Վիշապը ո՞ր խմբի մեջ էր` ընդվզողների՞, թե չընդվզողների։

Իմ ու Հավատացյալ Արմանի բանավեճի թեման, ի դեպ, անհատի եւ ժողովրդի դերին էր վերաբերում` փոփոխությունների համատեքստում։ Այս հարցուպատասխանի ընթացքում ես հասկացա, որ հարգելի Արմանը այնուամենայնիվ չի ընթերցել իմ նշած հոդվածները, չնայած գրել էի, որ առանց դրանց` իմ պատասխանները ամբողջական չեն։ Բայցեւայնպես` ինձ մտահոգում է այն, որ թե Արմանը եւ թե Վիշապը ընդգծում են, որ անհատների դերը շատ մեծ է, բայցեւ չեն ասում, թե իրենց միջավայրում, առայժմ` միայն իրենց միջավայրում արդյո՞ք պատրաստ են ստանձնել այն անհատի դերը, որ իր ետեւից տանում է մարդկանց եւ իր ուսերին է առնում փոփոխությունների բեռն ու պատասխանատվությունը։ Այսինքն` հարգելի այդ մարդիկ ինչ-որ անհատներ են փնտրում իրենցից դուրս, կամ իրենք իրենց դնում են անհատներին գնահատող ժյուրիի տեղում։ Ես դեմ չեմ այս մոտեցմանը. յուրաքանչյուր ոք իրավունք ունի այսպես վարվել, դա յուրաքանչյուրի անքակտելի իրավունքն է։ Այս դեպքում, սակայն, նրանք թող ասեն, որ իրենք ավելի կարեւոր գործեր ունեն եւ քաղաքացիական պայքարին անդրադառնում են միայն երբ պարապ են լինում, եւ անդրադառնում են որպես դիտորդ։ Սա ավելի հասկանալի կլինի։ Հույս ունեմ իմ վերը բերված դիտարկումներին ընբռնումով կվերաբերվեն հարգարժան Վիշապն ու Արմանը։ Լավագույն Մաղթանքներս։

  • Print this article!
  • E-mail this story to a friend!
  • Facebook
  • TwitThis
  • Google
  • MySpace
  • Technorati
  • LinkedIn
  • del.icio.us
  • Digg
  • StumbleUpon
  • Tumblr

ՀԱՐՑ-ՊԱՏԱՍԽԱՆ, ՀՈԴՎԱԾՆԵՐ , , ,


  1. Սուրեն
    Սեպտեմբեր 18th, 2009 at 13:59 | #1

    Ապրես, Նիկոլ ջան:

  2. Mleh
    Սեպտեմբեր 18th, 2009 at 17:01 | #2

    +1

  3. Վիշապ
    Սեպտեմբեր 18th, 2009 at 21:18 | #3

    Սիրելի ու հարգելի Նիկոլ։ Ես ցավում եմ, սակայն ինձ համար անհասկանալի է քո մոտեցումը՝ թե ես ափսոսանք կամ քննադատություն հայտնելու փոխարեն պիտի ակտիվորեն տարածեմ այն հոդվածները, որոնք ես նախընտրում եմ։ Չգիտես ինչու քեզ թվում է, որ իմ ձեռքով տարածված հոդվածները հասցեատերերը հաճույքով կարդալու են ու լցվելու են պայքարի ոգով, ու օրերից մի օր էլ ոգին այնքան է բորբոքվելու, որ բոլորը մեկ մարդու պես դուրս են գալու փողոց, առանց որևէ առաջնորդի գնալու են նախագահական, վրաերթ անեն այնտեղի բնակիչներին ու այդժամ զանգեն ու բարի լուր հայտնեն ընդդիմության առաջնորդներին։ Կամ լավ, շատ ճոխացրեցի, սովորական խավարում ապրող բնակչից վերածվելու են պետական մտածելակերպի ոգով տոգորված քաղաքացիների։ Ու այդժամ վրա է հասնելու իշխանափոխությունը։ Որը դեռ գործի սկիզբն է։ Եթե դու շատ սոված ես, ի՞նչն ես նախըտրելու, պատրաստի կարտոֆիլով կարկանդա՞կը, թե՞ կենդանի հավ, բրինձ, ծովակաղամբ, գազար, սոյայի սոուս, ձեթ, ու այդ ամենը երկու ժամ պատրաստելը, թեպետ հրաշալի չինական ուտեստ կստացվի։ Ի՞նչ, չինակա՞նը։ Այ մեր հայրենակիցների գերակշռող մեծամասնությունը կընտրի կարկանդակը, որովհետև մեծամասնությունը այդ ուտեստի պատրաստման ձևն էլ չգիտի, դա էլ է պետք թռուցիկներով տարածել։ Իսկ եթե կարկանդակ չկա՞։ Կա կարկանդակ, սիրելի ու հարգելի Նիկոլ, իշխանությունները հրամցնում են այդ կարկանդակը, իսկ մեծամասնությունն էլ այն հաճույքով ուտում է, որովհետև այդպես հեշտ է։ Նույն կերպ հեշտ է տաքուկ բազմոցի վրա նստած հեռուստացույցի ալիքը փոխել ընդդիմադիր ալիքի, քան թե ոմն Վիշապի ուղարկած հոդվածները կարդալ ու «վերվարածները» բաց թողնել։ Ես կրկին ափսոսանք եմ հայտնում, սակայն կոչեր ու հոդվածներ կարդալու սահմանափակ լինելու մասին իմ կարծիքը մի փոքր հեգնանք էր պարունակում, ես իհարկե ներողություն եմ խնդրում, գուցե և չափն անցնում եմ։ Սակայն թույլ տուր արտահայտել իմ հերթական նվաստ կարծիքը, մեր բնակչության չնչին մասն է հոդվածներ կարդում, ու այն չնչին մասից ևս չնչին մասը միայն հոդվածներ ու կոչեր կարդալով կդառնա քաղաքացի։ Քաղաքացի դարձնել կարող են միայն իշխանություն ունեցողները, որոնք մարդկանց պարտավորեցնում են օրենքով, և միևնույն ժամանակ ապահովում են իրավուքներով։ Իսկ իշխանություն ունենալու համար ուժ կար, և ես չեմ կարծում, որ մարտի մեկին և դրանից առաջ հանրահավաքներին մասնակցած մեր հայրենակիցների մեծ մասը կարդացել էին ձեր հոդվածները, և այդ պատճառով էին այնտեղ ներկա։ Նրանք բոլորն էլ ունեին կոնկրետ խնդիրներ, ու նրանք բոլորն էլ կոնկրետ ակնկալիքներ ունեին իշխանափոխությունից, և նրանք բոլորն էլ պատրաստ էին ամեն կերպ հասնել իշխանափոխության, և նրանց բոլորին էլ միավորում էր ընդհանուր շահը։ Հասարակական շահը։ Իսկ դուք նրանց հանգստացրեցիք, իսկ հիմա առաջարկում եք հոդվածներ կարդալ, ինչ է, կարծում եք հասարակ գյուղացին առանց ձեր հոդվածների չգիտի՞, թե ինչ կեղտի մեջ է ինքը։ Դեռ ոչ մի երկրում հոդվածներ կարդալով քաղաքացիական հասարակություն չի ձևավորվել, համենայն դեպս ես իմ թշվառ գիտությամբ չգիտեմ այդպիսի դեպք։ Թերևս հեռուստատեսությունը այլ է, հեռուստացույց նայում են գրեթե բոլորը, օբյեկտիվ ճշմարտություն հաղորդող ալիքները գրեթե բոլորն էլ կարողանում են տարբերել։ Հեռուստատեսային պրոպագանդային ոչ մի թերթ չի հասնի։ Այ հիմա ես հանրահավաքին չեմ մասնակցում, համարելով դա ինձ համար անիմաստ։ Պայքարը «տաք» պահելու գործիք չեմ ուզում լինել, քանի որ ձեր քաղաքական պլանների մասին ես տեղեկություններ չունեմ, ընհամենը տեղեկություն ունեմ, որ ըստ ընդդիմադիր առաջնորդների՝ «հաղթանակը մոտ է»։ Այդպես խմբակներ կան, որոնք ասում են թե աշխարհի վերջը մոտ է։ Ես կրկին ներողություն եմ խնդրում իմ գուցե ոչ այդքան դուրեկան, բայց գոնե անկեղծ մտքերի համար ու քեզ անչափ շնորհակալություն, կարծիքիս անրադառնալու համար։ Ամեն դեպքում խորին հարգանքներս և շուտափույթ ազատում։

  4. Վիշապ
    Սեպտեմբեր 18th, 2009 at 22:41 | #4

    Հ.Գ. Հա, շատ ներողություն, ես մի կարևոր բան մոռացա: Հարգելի Նիկոլ, եթե փաստարկները լայնորեն են տարածված, ապա այդ փաստարկների հետ պետք է հաշվի նստել: Որովհետև այդ փաստարկները փոխելու համար միայն հակափաստարկներ բերելը այդքան էլ բավարար չի: Այսօրվա ժողովուրդը օրինակ կարող էր քեզ ազատելու պահանջով ցույց անել դատախազության դիմաց, սակայն բավարարվեց դասախոսություն լսելով: Ինչու՞: Որովհետև այդպիսի ծրագիր ՀԱԿ-ը չուներ: Պիտի ինքնաբու՞խ անեին…

  5. Սուրեն
    Սեպտեմբեր 19th, 2009 at 00:16 | #5

    @Վիշապ
    Hargeli Vishap, Dzer gracneri mej boxoqic u djgohutuunic baci vochinch chka. Boxoqel petq che. Gorcel e petq. Gorcel.

  6. Edgar
    Սեպտեմբեր 19th, 2009 at 02:52 | #6

    Vishap nman drsevorum bolor karox en unenal, xosle u grel inchqan ases,Nikoli nman varvoxnery hazvadep en te tesakov te mtacelakerpov, xndrem arajarkir mi ban ev inqd ara,inqd kazmakerpir, che vor Vishap anuny hzorutyan marmnavorum e, usti spasum enq qo gorcoxutyunnerin.

  7. nono
    Սեպտեմբեր 19th, 2009 at 04:26 | #7

    Հարգելի Վիշապ ,եթե Նիկոլի հոդվածները կարդալով պետք է ոգեւորվես եւ պայքարես քո երեխաների համար,իմ կարծիքով հենց քո երեխան կհրաժարավի այդպիսի պաշտպանությունից:Դուք պետք է պայքարեք ձեր ազատության համար ոչ թե ընդիմության համար,ինչպես Դուք գրել եք—գնանք ջարդենք,գրավենք եւ ուրախ զանգենք ընդիմությանը ասենք շնորհավոր—, ոչ հարգելիս,առաջինը զանգեք ձեր հարազատներին:Եւ ինչու եք մտածում,որ դա միայն պետք է անի ընդիմությունը: նրանք մենք ենք մի տարբերությամբ,-որ իրենք իրենց վախը հաղթահարել են,իսկ անձամբ ես եւ իմ նման շատերը ոչ,եւ ընդիմադիրների աչքերին նայելուց ես կարմրում եմ,քանի որ ես պատրաստ չեմ ,որ այդ սրիկաները իմ երեխաներին տանեն տանջամահ անեն, բայց ընդիմադիր ուժը պատրաստ է ծնողի այդ դաժան ցավին: Ես էլ այլ կերպ եմ օգնում,բայց վախս այնքան մեծ է, որ դա անում եմ ուրիշների անվան տակ,որպեսզի այդ երեխաների եւ ծնողների աչքերի մեջ նայելուց,գոնե լուռ շնորհակալության իրավունք ունենամ: Իսկ Նիկոլի հոդվածները կարդալով եւ տարածելով միայն ճիշտ ինֆորմացիա ենք ստանում,որի համար աշխարհում շատ մեծ գումար են վճարում,իսկ դու ոչինչ:Եվ Նիկոլին եվ իր նմաններին մենք՛ ժողովուրդս,պետք է ԱԶԳԻ ՀԵՐՈՍ ճանաչենք,քանի որ նրանք ձեռնոց են մեկնել իրենց երեխաների,ծնողների -ջիգյարին-եւ պայքարում են մեր -ջիգյարներ-ի համար: Բոլորին խնդրում եմ շատ չքննադատեք անկեղծ լինելուս համար!!!

  8. nono
    Սեպտեմբեր 19th, 2009 at 06:17 | #8

    Ներողություն եմ խնդրում, ընդդիմություն բառի մեջ սխալ եմ թույլ տվել

  9. Վիշապ
    Սեպտեմբեր 19th, 2009 at 08:53 | #9

    Պարոնայք, քաղաքականության մեջ գործում են քաղաքական գործիչները: Իսկ մենք՝ ժողովուրդս կամ ապստամբում ենք, կամ ցույց ենք անում, կամ դասախոսություն ենք լսում, կամ՝ բողոքում: Բոլոր դեպքերում էլ դա կախված է մեզ առաջնորդելու ցանկություն ունեցող քաղաքական գործիչներից: Պա՞րզ է:

  10. Mleh
    Սեպտեմբեր 19th, 2009 at 15:40 | #10

    Վիշապ-@ kshradatvadz tesaket@ indz hamozich e tvum. Chnayadz Himnadir Nakhagah@ yerevi shat avelin giti qan sharqayin hayers. Aysteghic el poulayin payqar@. Dzer en tvel` togh khaghan. Minchev verch. Sakayn hayreniqn e, apsos, aryunaqam linum.

  11. Mleh
    Սեպտեմբեր 19th, 2009 at 15:43 | #11

    @Վիշապ
    Amen paragayum, Վիշապ jan, lav kliner pataskhaneyiq Nikoli dzez oughvadz hartsin. Douq vor khmbi mech eyiq, ընդվզողների՞, թե չընդվզողների? Aysinqn` dasakhosutyunner kartatsoghneri…

  12. Սուրեն
    Սեպտեմբեր 19th, 2009 at 23:16 | #12

    @Վիշապ
    Vishap jan, ays kayqi ayceluneri mecamasnutyun@ QAXAQACINER en. Iskakan qaxaqaciner, voronq giten, vor HAYASTANI APAGAN KAXVAC E MEK MARDUC… (Sharunakutyun@ gites, karcum em)
    U hima du pordzum es ayd mardkanc nershnchel, te irencic mievnuyn e vochinch kaxvac che, vor nranq @ndamen@ boxoqox kam dasaxosutyun lsox en, ev ayln… Animast jamanak es vatnum.

    HAXTELU ENQ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

  13. Վիշապ
    Սեպտեմբեր 20th, 2009 at 22:27 | #13

    @Mleh
    Ես ընդվզում էի: Իմ մեջ, ներքուստ, ոչ, այն 500 հոգու մեջ չէի: Ամբողջ խնդիրն այն է, որ Նիկոլը հանգուցալուծումը տեսնում է մարդկանց քանակի մեջ, թվում է թե՝ միայն: Այս պայքարի պարագայում էլ Նիկոլը պայման էր դնում՝ եթե մեկ միլիոն մարդ, 24 ժամ… կամ եթե ժողովրդի զանգվածը մատենադարանի մոտից հասնի կինո Նաիրի, կամ եթե քաղաքացիների տոկոսը բնակչության մեջ հասնի 77.8 տոկոսի (սա էլ իմ կողմից): Մարտի մեկի ցուցարարների հոծ զանգվածը, պարզվում է, քիչ էր: Երևի հաշվել էին իրենց ուզած թիվը չէր ստացվել: Այ որ այդ զանգվածը հասներ կրիտիկականի, ապա… այդ ժամանակ ի՞նչ, Նիկոլը չի ասում, ու ոչ մեկիդ էլ չի հետաքրքրում թե այդ ժամանակ ինչ: «Եթե»-ներով ինչ որ բան պայմանավորելը հեշտ է: Սակայն հիմնավորելը՝ բարդ: Այ Տեր-Պետրոսյանն էլ վերջին հանրահավաքին ասեց՝ «եթե այլ քաղաքական ուժերը…»… Իմ կարծիքով խնդիրը բոլորովին էլ մարդկանց թվաքանակը չի: Խնդիրն այն է, թե ինչ է անում այդ մարդկանց թվաքանակը: Իսկ ի՞նչ է անում՝ ինչ որ ասում են կազմակերպիչները: Առանց կազմակերպելու ոչինչ էլ չի լինում, հանրահավաքն էլ են կազմակերպում, հո ժողովուրդը կամ ակտիվ քաղաքացիները ինքնաբուխ չե՞ն հավաքվում, որ Տեր-Պետրոսյանն էլ գա ու ճառ կարդա, նրանց ասում են այսինչ օրը հանրահավաք ենք անում, նրանք էլ գալիս են: Հասկանալի՞ է: Իսկ եթե կազմակերպիչը մեծ պատասխանատվության տակ մտնելուց վախենում է, նա սկսում է ձգձգոցին պայմանավորել «եթե»-ներով, կամ սկսում է մեղադրել այլոց, թե դուք որ քննադատում եք, դուք ինքներդ ինչու՞ չեք անում: Բալամ, դո՛ւ ես եկել մեյդան ու մարտնչում քաղաքական պայքարում, դո՛ւ ես զբաղվում քաղաքականությամբ որպես հիմնական գործ, դու դա՛ ես ընտել: Մնացյալը եթե քեզ վստահում են, ապա անում են այն, ինչ ուզում ես՝ հանրահավաք, ցույց, բողոքի ակցիա, քեզ են ընտրում ընտրություններին: Եվ ամենակարևորը՝ անում են այն, ինչին հավատում են, ոչ թե ցանկացած բան, ինչպես օրինակ Նիկոլի հոդվածները փոստով տարածելը կամ փողոցում աջ ու ձախ բաժանելը: Եվ քաղաքական գործիչը պիտի հաշվի նստի ժողովդրի հավատի ու հնարավորությունների հետ: Ոչ թե ֆանտազիային զոռ տա ու կիսագրագետ ու եսասեր ժողովդրի փոխարեն պատկերացնի խելացիության ու համարձակության տիպարների կազմակերպված բանակ: Հիմա մի ողջ ժողովուրդ խո չի՞ կարող զբաղվել քաղաքականությամբ, որոշել, թե ինչպես պիտի պայքարել ու ինքնագործունեությամբ զբաղվել:
    Մի խոսքով նման է, թե ընդդիմադիրները ժողովդրին են մեղադրում անհաջողության համար: Բայց մյուս կողմից էլ եթե ժողովուրդը իրենց ուզածը լիներ, ապա ըննդիմությունը որպես այդպիսին նախ չէր էլ լինի: Մնում է մի հարց, ժողովու՞րդը պիտի փոխվի, որ իշխանությունները փոխվեն, թե՞ իշխանությունները պիտի փոխվեն, որ ժողովուրդը փոխվի: Այ Նիկոլը կարծում է, թե առաջինը, բայց ես խիստ կասկածում եմ, որ առանց իշխանության ու այլ լծակների կարելի է ժողովրդին փոխել: Հայաստանի ամենասովորական քաղաքացին այստեղ կաշառում է գայիչնչիկին ու ԺԵԿ-ի պետին, խախտում է բազմաթիվ օրենքներ, թքած ունի մյուսների վրա, իսկ երբ գնում է ասենք ԱՄՆ, սկսում է օրինապաշտ անմեղ կույսի պես ապրել: Ինչու՞մն է բանը: Իսկ բանն այն է, որ ժողովուրդը կառավարելի ամբոխ է, որին մի թեթև ճզմելով կարելի է դարձնել քաղաքացիական հասարակություն, և ճիշտ հակառակը՝ քաղաքացիական հասարակությանը կարելի է վերածել անկյալ ու հանցագործ ամբոխի: Իսկ դրա համար իշխանություն է պետք: Իսկ իշխանության հեչ կարևոր չի թե ոնց ես հասնում, կարևորը չկորցնես պատրիոտիզմդ: Այ մեր ընդդիմությունը եթե իրական միջոցներ ունենար կհասներ իշխանության, ցավալին այն է, որ չունի, բայց խնդիրը պայմանավորում է ակտիվ ժողովրդի քանակով, այսինքն սկզբունքորեն իդեալիզմն է այստեղ դժբախտությունը, իրատեսության ու գործնականության պակասը, ահա թե ինչ: Սա բավականին խորը թեմա է, ես ինքս պարզապես հայտնում եմ իմ դիլետանտ կարծիքը, եվ այդքան ժամանակ էլ չունեմ շատ խորանալու ու քաղաքական տեխնոլոգիաներով զբաղվելու, իներցիայով թող գնանք գրողի ծոցը, ներկայիս ոչ մի քաղաքական գործչի մեջ էլ ես պոտենցիալ չեմ տեսնում Հայաստանը Սինգապուր սարքելու համար: Ինքս էլ չունեմ:

  14. Marianna
    Սեպտեմբեր 20th, 2009 at 23:54 | #14

    @Վիշապ
    mejberu` “Առանց կազմակերպելու ոչինչ էլ չի լինում, հանրահավաքն էլ են կազմակերպում, հո ժողովուրդը կամ ակտիվ քաղաքացիները ինքնաբուխ չե՞ն հավաքվում, որ Տեր-Պետրոսյանն էլ գա ու ճառ կարդա, նրանց ասում են այսինչ օրը հանրահավաք ենք անում, նրանք էլ գալիս են”:
    Joxovrdin @ndamen@ texekacnum en erba hanrahavaq@, bayc arden mardik en voroshum gan te chgan..(xosq@ @nddimutyan hanrahavaqneri masina, mnacaci depqum stipoxabar en berum mardkanc, indzanic el lav gites) es shat lav hishum em, du mi 2 amis araj el mtnum eir es kayq, eli nmanatip baner eir grum u eli verjum es verjin gracnerit nman mi ban grecir, u grecir vor es kayqum du el grelu ban chunes…bayc ari u tes vor noric grelu ban unecar, kardaci gract u mek el krkin verjin naxadasutyunt`այդքան ժամանակ էլ չունեմ շատ խորանալու ու քաղաքական տեխնոլոգիաներով զբաղվելու, իներցիայով թող գնանք գրողի ծոցը, ներկայիս ոչ մի քաղաքական գործչի մեջ էլ ես պոտենցիալ չեմ տեսնում Հայաստանը Սինգապուր սարքելու համար: Ինքս էլ չունեմ: ete uzum es du gna, inchpes asecir, գրողի ծոցը, mez het inch gorc unes…..

  15. nono
    Սեպտեմբեր 21st, 2009 at 04:52 | #15

    VICHAPIN—-Վիշապ հաճույքով քո հետ կգնամ գրողի ծոցը,բավականին անկեղծ ես,բայց խնդրում եմ համաձայնվիր, որ յուրաքանչյուր սպորտակռվի մեջ հավասար ուժեր են իրար դեմ հանում եվ անգամ փողոցաին կռվի մեջ է դա ընդունված: Ես քաղաքականությունից դատարկ եմ,բայց համոզված եմ,որ լիդերին խոսելու իրավունք ենք տալիս մենք՝ ժողովուրդս եվ դու պատկերագրու այդ լիդերի կողքին կանգնած է երեք միլ-ից ընդամենը հազար հոգի եվ պատկերացրու նույն լիդերի կողքին երկու միլիոն: Իմ կարծիքով,այո, քանակը մեծ նշանակություն ունի անկախ նրանից թե ինչ մկարդակի մարդիկ են այդ քանակի մեջ: իմ պատկերացմամբ լիդերը ուղեղն է, որը գիտի խոսելու,նահանջելու, հարձակվելու ժամանակը, իսկ ժողովուրդը, որպես զինվոր նրա ուժը: Իսկ որքան բանակը թույլ է,այնքանով էլ լիդերն է թույլ, որքան էլ նա լավ քաղաքագետ լինի: Իմ կարծիքով ընդդիմության լիդերը մինչեւ մարտի մեկը թույլ տվեց մեծ եւ միակ սխալը: Այդ ժամանակ բավարարում էր ժողովրդի քանակը, պետք է թույլ տար –ՀԻՄԱ– հայտնի կարգախոսը: Էլի զոհեր կտաինք,բայց վստահ եմ, որ կհաղթեինք եւ այդ ժամանակ միասին կգնաինք ԳՐՈՂԻ ԾՈՑԸ պատմության էջերում մեր ազգին հերոսացնելու: Բայց դեռ հույս ունեմ::::::::

  16. Ruben
    Սեպտեմբեր 21st, 2009 at 22:23 | #16

    Vishap@ 2 skzbunqain harc e barcracnum-
    1-jogovurd@ entarkvog e, @ndimutian gorcn er egac ujerov ishxanutiun vercnel@, ajl voch te spasel, minchev 3 milion@ darnan qagaqaci
    2-rd, ete nuinick 1-2 milion el darnan qagaqaci, mievnuin e, ete krakelu en, vonc e vercvelu ishxanutiun@?
    Ajs harceri skzbunqain patasxan@ chka, ev henc ajs ptcharov e, vor voch miain Vishap@, ail shat shater@ elq chen tesnum.
    Ev bantum nstac Nikol@ chi vor petk e patasxani ais harcin, ail drsum egac patasxanatuner@.

  17. Սուրեն
    Սեպտեմբեր 22nd, 2009 at 13:29 | #17

    Նիկոլը շատ էլ լավ բացատրում է իր տեսակետը: Ես նույնիսկ արդեն զարմանում եմ նրա համբերության վրա, որ այսքան ժամանակ անընդհատ նույն մտքերը կրկնում է:

    Այլ հարց է, որ շատերը չեն ըմբռնում նրա ասածների բուն իմաստը: Օրինակ` ֆիքսվում են նրա այն մտքի վրա, որ եթե հանրահավաքի մասնակիցների քանակը հասնի միլիոնի, իշխանափոխություն կլինի: Այո, կլինի: Բայց նա չի ասում, որ եթե չհասնի միլիոնի, իշխանափոխություն չի լինի: Նա ասում է, թե ինչ է պետք անել ԱՄԵՆ ՕՐ, ինչպես է պետք պայքարել, ասում է, որ պայքարելու համար անպայման պետք է նախ հստակ հասկանալ, թե ինչի համար ես պայքարում… և այլն: Եւ, իհարկե, ամենակարևորը, ինչը Նիկոլը հասկացել է և ուզում է, որ մյուսներն էլ հասկանան, և ինչը վերաբերում է ոչ միայն քաղաքական պայքարին, այլև մեր կյանքի ցանկացած ոլորտին. նպատակին հասնում է նա, ով չի հանձնվում դժվար պահերին:

    Լավ կլիներ, որ Նիկոլի որոշ մտքերի վրա ֆիքսվողրերը այս մտքերի վրա էլ ֆիքսվեին:

  18. Սեպտեմբեր 22nd, 2009 at 20:29 | #18

    @Սուրեն
    Lriv hamamit em Sureni het….. Nikoly ir bazmativ hodvacnerum nshel e payqari veraberyal ir tesakety, kareli e mi qich ushadir kardal ev anyndhat nuyn bany chkrknel….Ev ete Vishapy hamakerpvel e groxi cocy gnalu mtqi het, apa shatery voch, ev pordzum en payqarel dra dem, inchy i verjo kta ir ardyunqnery, isk ete voch, apa vochinch chenq korcnum, mievnuynn e ayspes te aynpes groxi cocn einq gnalu…. (kareli e da arjanapatvoren anel)

  19. nono
    Սեպտեմբեր 22nd, 2009 at 21:07 | #19

    ՍՈՒՐԵՆԻՆ—– Երեւի դուք ինձ նկատի ունեք: Ես քաղաքականությունից դատարկ եմ, ուստի չեմ հասկանում այդ մանր եւ շատ կարեվոր դետալները: Ես հասկանում եմ , եթե ժողովուրդը չի ուզում այս իշխանությանը, հետեւաբար պետք է իշխանափոխություն պահանջի, ինչպիսին հիմա է: Օրինական ճանապարհով պահանջում ենք, մեզ սպանում են, իսկ ում դեռ չեն սպանել որոշ մասին հաշմանդամ են սարքում, մնացածին ել ասում են –նաիր նրանց քեզ խղճա–: Կամավորները չհամախմբվեցին, Ղարաբաղում կռվելը օգտագործեցին պաշտոն ստանալու համար —խոսքս բոլորին չի վերաբերվում–, օրինակ գեներալ Մանվելը, եվ վերջապես լինել հերոս զինվոր չի նշանակում պետք է պաշտոն ստանաս, ղեկավար լինես մի շարք գրագետ մարդկանց, երբ դու անգրագետ ես: Եվ այս տեսակները իրենց երեխեքին, որոնք նույնպես տհաս են, պաշտոնները ապահովելու համար ժողովրդին չմիացան: Այսինքն Ղարաբաղի պատերազմից իրենց շահույթ էր պետք, որ Հայաստանում իրենց աչքի առաջ մեր երեխաներին կոտորում ու հաշմանդամ են սարքում, այդ կռված, -դուխով- տղաները պաշտոնների, միլիոնների վրա նստած, ասում են մենք քաղաքականության մեջ չենք խառնվում: ՈՒստի ես գտնում եմ,որ մնում է կիրառել այս տարբերակը —իրենց հետ խոսել իրենց լեզվով–, ժողովուրդը մի մարդու նման պետք է կանգնի եւ անհրաժեշտության դեպքում պատրաստ լինի կռվելու մինչեւ վերջ եվ այո՝, այս դեպքում քանակը շատ կարեւոր է: Էսպես թե էնպես ամեն օր մենք զոհ ենք տալիս: Սրանք մարդասպան են, սրանց հետ ժողովրդի պատերազմը ես տեսնում եմ ինքնապաշտպանություն: Իսկ ինչ մնում է Նիկոլին, նա ՄԻԱԿՆ է, որին ես վստահում եվ որին մոտիկից չեմ տեսել: Նիկոլի ՄԱՄԱԻ ճակատը պետք է ազգովի համբուրենք, որ հայ ազգին Նիկոլի նման ՀԵՐՈՍ է ծնել եւ սառնասրտորեն նվիրել մեզ:Սա այն դեպքն է, երբ ասում են ՀԵՐՈՍԻՑ ՀԵՐՈՍ Է ԾՆՎՈՒՄ:

  20. Վիշապ
    Սեպտեմբեր 23rd, 2009 at 16:25 | #20

    @Սուրեն
    Խնդրում եմ անգրագետիս կոնկրետ ու մանրամասն բացատրեք, ի՞նչ է պետք անել ամեն օր, որ լինի իշխանափոխություն։ Ինչպե՞ս պիտի այդ քայլերը բերեն իշխանափոխության։ Խնդրում եմ բացատրել պարզ և տրամաբանության սահմաններում։ Նիկոլի բոլոր հոդվածները կարդալու չուղարկել, ես կարդացել եմ, ու ինձ մոտ այս ամենակարևոր հարցը ինչպես տեսնում եք բաց է։ Այ այստեղ «հաղթելու ենք» գոչող մարդիկդ ի՞նչ եք անում։

  21. nono
    Սեպտեմբեր 23rd, 2009 at 17:01 | #21

    Այո, շատ ճիշտ հարց է, միայն գրում եք հաղթելու ենք, բայց ոչինչ չեք առաջարկում, իմ կարծիքով Նիկոլն ել կուզի լսել ձեր առաջարկությունները, թե չէ գրել հաղթելու ենք եվ սպասել Նիկոլի հաջորդ հոդվածին , այ այդպես անցնում է ամիսները, տարիները եվ մենք՝ ժողովուրդս տանուլ ենք տալիս: Համ գրում եք Նիկոլը մենակ ինչ անի, համ ել սպասում եք հաջորդ հոդվածին եվ կրկնվում –հաղթելու ենք կամ նիկոլ դու դեմք ես–:

  22. Սուրեն
    Սեպտեմբեր 24th, 2009 at 00:29 | #22

    @Վիշապ
    Հարգելի Վիշապ, եթե Դուք կարդացել եք Նիկոլի բոլոր հոդվածները, որտեղ ավելի քան պարզ, մատչելի, «գունավոր», հետաքրքիր…. նկարագրված են մեր այսօրվա պայքարին վերաբերող գրեթե բոլոր ասպեկտները, և դեռ որոշ հարցեր ունեք, ես, ճիշտն ասած, չեմ կարծում, որ կարող եմ Նիկոլից ավելի լավ բացատրել: Ոչ այն պատճառով, որ ես լավ բացատրելու ունակ չեմ, այլ որովհետև Նիկոլը, իմ կարծիքով, այնպես է բացատրում, որ ավելացնելու բան չի թողնում: Բայց ես կարող եմ ուղղակի ներկայացնել իմ անձնական մոտեցումները:
    Նախ ամենակարևորը չհանձնվելն է: Երբեք: Ոչ մի դեպքում: Կրկնում եմ` դա չի վերաբերում միայն քաղաքական պայքարին: Մարդ երբեք պիտի թևաթափ չլինի: Դրանից նա միայն շահում է, նրա կյանքը լավանում է, և այլն:
    Հիմա` կոնկրետ մեր պայքարի համար ի՞նչ պիտի անենք: Ավելի ճիշտ «ի՞նչ ենք մենք` «հաղթելու ենք» գոչող մարդիկս», անում: Իմ շրջապատում բոլորը գիտեն, որ ես պայքարին նվիրված մարդ եմ: Բայց ես ֆանատիկ չեմ, և շատ հանգիստ, հավասարակշռված հիմնավորում եմ իմ դիրքորոշումները: Արդեն այս կայքում գրել եմ, որ իմ նվաճումներից եմ համարում այն, որ ծանոթներիցս թեկուզ մեկը, ով մեկ տարի առաջ Լևոնի անունը չէր ուզում լսել, քաղաքապետի ընտրություններին իր ձայնը տվեց ՀԱԿ-ին և ինձ ասաց, որ «իմ անկեղծության համար է դա արել»: Ես այնպես եմ արել, որ իմ շրջապատում նույնիսկ նրանք, ովքեր դեռ իրենց ձայնը չեն ուզում տալ ՀԱԿ-ին կամ Լևոնին, արդեն գիտեն, որ Հայլուրների տեսակետն ընդդիմության մասին, Մարտի 1-ի մասին, քաղբանտարկյալների մասին շատ հեռու է իրականությունից: Գիտեն, որ հանրահավաքներին մասնակցում են ոչ թե բոմժեր, որոնք 2000 դրամի դիմաց են գալիս, այլ գիտակից, կիրթ ՔԱՂԱՔԱՑԻՆԵՐ:
    Դեռ շատ կարելի է գրել, բայց կարծում եմ, այս պահին բավական է:
    Եվ պետք է լավատես լինել: Ես շատ դրական փոփոխություններ եմ տեսնում, որ եղան այս 2 տարվա ընթացքում: Ոմանք տեսնում են, որ բաժակը կիսով չափ դատարկ է, այսինքն` ասում են. «2 տարի է չենք կարողանում հասնել հաղթանակի», ոմանք էլ տեսնում են, որ բաժակը կիսով չափ լիքն է, այսինքն` ասում են. «2 տարի է Շարժումը չի մարում»:
    Իսկ թե ինչպե՞ս են այս քայլերն ի վերջո բերելու իշխանափոխության: Անպայման բերելու են: Եթե Դուք կարդացել եք Նիկոլի բոլոր հոդվածները, ուրեմն կհիշեք իր վերջին հոդվածներից մեկում գրված «թիթեռնիկի սինդրոմի» մասին:
    ՀԱՂԹԵԼՈՒ ԵՆՔ:

  23. Սուրեն
    Սեպտեմբեր 24th, 2009 at 00:32 | #23

    Ուղղում` ոչ թե «թիթեռնիկի սինդրոմ», այլ «թիթեռնիկի էֆեկտ»:

    ՀԱՂԹԵԼՈՒ ԵՆՔ:

  24. Սուրեն
    Սեպտեմբեր 24th, 2009 at 00:38 | #24

    @nono

    Հարգելի nono,
    այն ամենի հետ, ինչ Դուք գրում եք նրանց մասին, ով Ղարաբաղում կռված լինելը օգտագործեց պաշտոն ստանալու համար, ես համամիտ եմ, բայց դա չի հակասում ոչ իմ, ոչ էլ Նիկոլի արտահայտած մտքերին:

  25. nono
    Սեպտեմբեր 24th, 2009 at 03:25 | #25

    ՍՈՒՐԵՆԻՆ—-Իմ գրածը փաստեր են, որ բոլորս դա տեսնում ենք եւ զգում ենք մեր կաշվի վրա, դուք հակասել չեք կարող, քանի որ կույր չեք, խուլ ու համր չեք: Ես հեռու լինելով քաղաքականությունից առաջարկություն եմ արել էս մարդասպաններից ազատվելու համար: Պարզ գրել եմ, որ սահմանադրական ճանապարհը չի աշխատում, ժամանակն էլ չի կանգնում, չի սպասում: Առաջարկեք ձեր ճանապարհը, միայն չգրեք Նիկոլը միայնակ ինչ անի: Նիկոլին մենք ենք մենակ թողնում, սպասում եք հոդվածից հոդված, որ գրեք ՀԱՂԹԵԼՈՒ ԵՆՔ

  26. Սուրեն
    Սեպտեմբեր 24th, 2009 at 13:45 | #26

    @nono
    Նախ` ես երբեք չեմ գրել, թե Նիկոլը ինչ պիտի անի: Նիկոլը շատ լավ էլ գիտի ինչ անել և անում է:
    Երկրորդ` ես սովորություն չունեմ բաներ գրել ուղղակի գրելու համար: Եթե գրում եմ “ՀԱՂԹԵԼՈՒ ԵՆՔ”, ուրեմն համոզված եմ, որ հաղթելու ենք: Իսկ եթե ես համոզված եմ, ուրեմն լուրջ հիմքեր ունեմ դրա համար:

  27. Վիշապ
    Սեպտեմբեր 27th, 2009 at 12:26 | #27

    Սուրեն :
    @nono
    …համոզված եմ, որ հաղթելու ենք: Իսկ եթե ես համոզված եմ, ուրեմն լուրջ հիմքեր ունեմ դրա համար:

    Հարգելի Սուրեն, որ խնդրեմ, կկիսվե՞ս մնացյալիս հետ այդ լուրջ հիմքերի մասին։ Ինձ մասնավորապես հետաքրքրում է կոնկրետ եղանակը այդ «հաղթելու», որի մեջ ես հասկանում եմ իշխանափոխություն և Հայաստանում դրվածքի հեղափոխություն՝ ժողովորավարական սկզբունքների հաստատում, որի մեջ մասնավորապես մտնում են սոցիալ–տնտեսական և իրավական բնագավառների լուրջ տեղաշարժերը։ Գոնե մոտավորապես եթե կարելի է, այդ ի՞նչ հիմքեր են։ Ապստամբության հո՞տ է գալիս, ինքնակամ հրաժարականի հո՞տ է գալիս, ոմանք խոստացել են խարակիրի անե՞լ, այ ի՞նչ…

  28. Սուրեն
    Սեպտեմբեր 27th, 2009 at 17:50 | #28

    @Վիշապ
    Հարգելի Վիշապ,
    Իմ կարծիքով մենք փոքր և միջին տրամաչափի հաղթանակներ արդեն տարել ենք: Շարժումը չի մարել, քաղաքական զբոսանքները շարունակվում են, հանրահավաքներ և ակցիաներ են տեղի ունենում, մեր քաղբանտարկյալները չկոտրվեցին, մի մասն էլ ազատ արձակվեց, ձևավորվել է ընդդիմադիր ակտիվիստների կորիզ և, վերջապես, ստեղծվեց Հայ Ազգային Կոնգրեսը, որի դերն այսօրվա Հայաստանի քաղաքական կյանքում գերագնահատելն անհնար է:

    Ինչու՞ եմ ես համոզված, որ մենք հաղթելու ենք: Ես նայում եմ ՀԱԿ-ի առաջնորդի արած խելացի քայլերին, նայում եմ ՀԱԿ-ի անդամ կուսակցությունների և այլ կառույցների լրջությանը և քանակին, նայում եմ քաղբանտարկյալների անկոտրում կամքին, նայում եմ մեր ակտիվիստների «դուխին» և մինչև վերջ պայքարելու պատրաստ լինելուն…

    Մյուս կողմից էլ մեր «իշխանությունները» Սերժի գլխավորությամբ այսօր մի այնպիսի փակուղում են հայտնվել, որ տակից դուրս գալու հնարավորություն ես չեմ տեսնում: Հայ-թուրքական հարաբերություններում, ղարաբաղյան հակամարտության հարցում, մնացած հարցերում Սերժը այնքան բացթողումներ է արել, որ այդ ամենը չի կարողանալու մարսել: Նա այդքան զիջումների գնաց միմիայն իր ոչ լեգիտիմ լինելու պատճառով: Սեփական աթոռը պահելու համար նա ինքն իրեն մտցրեց փակուղի: Նրա միակ հույսն էր, որ Շարժումը մարի, որ մարդիկ հոգնեն պայքարելուց: Արդեն պարզ է, որ այդպես չի լինելու, քանի որ պայքարողները թևաթափ չեղան Մարտի 1-ից հետո, ծեծվելուց, բերման ենթարկվելուց հետո, ուրեմն արդեն էլ թևաթափ չեն լինի: Ընդդիմությունը չի հանձնվելու, մինչև չհասնի իր նպատակին: Նախագահական ընտրությունների կեղծումը, Մարտի 1-ը, քաղբանտարկյալների առկայությունը չի մոռացվելու մինչև չպատժվեն մեղավորները:

    Այսպիսի ճմշումներ ունենալով թե’ ներսից, թե’ դրսից, Սերժը ուշ թե շուտ ստիպված է լինելու հրաժարական տալ: Իսկ այդ ժամանակ արդեն չի լինի որևէ քաղաքական ուժ, որ կարողանա ՀԱԿ-ի դեմ պայքարել:

    Այս ամենը, ինչ ես գրեցի, ուտոպիա չէ: Ես իմ անձնական փորձից գիտեմ, որ մինչև վերջ պայքարողը, ճանապարհի կեսին չհանձնվողն անպայման իր նպատակին հասնում է: Նույնը մեր պայքարի պարագայում է լինելու: Այսօր նյարդերի պայքար է գնում: Մեր նյարդերը շատ լավ վիճակում են, քանի որ մենք մոտենում ենք մեր հաղթանակին, իսկ իշխանությունները գնալով մաշվում են: Այնպես որ կան մեր հաղթանակի բոլոր նախապայմանները: Մնում է չհանձնվել, իսկ հանձնվել մենք չենք էլ պատրաստվում:

    Այս` պայքարողներիս համար բարենպաստ իրավիճակին մենք հասանք նրա շնորհիվ, որ ոչ թե կողքից հետևել ենք ու հարցրել, թե երբ կամ ինչպես ենք հաղթելու, այլ մեզնից կախված ամեն ինչ արել ենք, հաղթանակին հասնելու համար:

    Իսկ ինչ վերաբերում է իշխանափոխությունից հետո Հայաստանում ժողովրդավարական սկզբունքների հաստատմանը, ապա հիմա ես քո հետ շփվում եմ մի մարդու կայքում, որի ներկայությունը միայն արդեն ինչ-որ երաշխիքներ ինձ տալիս է: Եվ ՀԱԿ անդամների մեջ շատ արժանի, հայրենասեր մարդիկ կան, թե’ ղեկավարների, թե’ շարքային ակտիվիստների մեջ:

    Ստիպված եմ կրկնել` ՀԱՂ-ԹԵ-ԼՈՒ-ԵՆՔ:

  29. Վիշապ
    Սեպտեմբեր 28th, 2009 at 13:01 | #29

    Սուրեն, եթե իրատեսորեն նայենք, ապա հենց հիմիկվա դրությամբ ընդդիմադիր ակտիվիստ երիտասարդները ոստիկանների կողմից նույն կերպ ճշվում ու ծեծ են ուտում, ոնց մեկ տարի առաջ էր։ Քաղբանտարկյալները երկու տարի առաջ էլ էին ազատ։ Եթե երկու տարի առաջ հանրահավաքներին տասնյակ հազարավոր մարդիկ էին գալիս, իսկ հիմա մի քանի հազար… Ես չստացա բավարարող պատասխան, թե «ներսից ճնշումը» ինչ տեսքով է լինելու։ Իսկ ինչ վերաբերում է «դուխ»–ին ապա… լինում են այնպիսի կատեգորիայի մարդիկ, որոնց «դուխ»–ը միշտ բարձր է, անկախ ամեն ինչից, «դուխ»–ը լավ բան է, ինչպես ասենք կուշտ լինելը, սակայն ինչպես «դուխով» այդպես էլ կուշտ մարդը կարող է ոչնչի էլ չհասնել։

  30. Սուրեն
    Սեպտեմբեր 28th, 2009 at 14:44 | #30

    Իմ նշած հանգամանքները իրար գումարվելիս կտան մեր ուզած արդյունքը:
    Առանձին-առանձին չեն տա:
    Իսկ իմ նշած հանգամանքներից բոլորը իրական են: Կան: Առկա են:

    ՀԱՂ-ԹԵ-ԼՈՒ-ԵՆՔ

  31. Ruben
    Հոկտեմբեր 1st, 2009 at 20:52 | #31

    Suren, timakcelev Vishapi u Nanoin, mi ban el es asem.
    Vichak@ dinamik e, -es ancac @ntacqum inch kanaki mard vor darav kagakaci, erku enkan el tesnelov @ndumitian hagtelu zero shans@ darcav takanq.
    Ainpes vor stic huiserov inqn iren dux dal@ gorc chi, inqnaxabeutiun e.

  32. Սուրեն
    Հոկտեմբեր 2nd, 2009 at 13:21 | #32

    @Ruben
    Դուք պեսիմիստ եք, ես` օպտիմիստ: Դուք ֆիքսվում եք տականքների քանակի վրա, իսկ ես` քաղաքացիների քանակի վրա: Ինչու՞ եք կարծում, որ բացասականի վրա ֆիքսվելն է ճիշտ, և ոչ թե դրականի:
    Տականք դառնալը հեշտ է, քաղաքացի դառնալը` դժվար: Եթե 5 տականքի դիմաց մենք ունեցանք 1 քաղաքացի, դա ես արդեն շատ լավ արդյունք եմ համարում: Ես երբեք չեմ սպասել, որ ամբողջ ազգը դառնա ազնիվ: Ես դա հնարավոր չեմ համարում: Բայց մեր պայքարի արդյունքներն ինձ համար տեսանելի են և ակնհայտ են:
    Իսկ այն մարդիկ, որ, ինչպես Դուք ասացիք, “տեսնելով ընդդիմության հաղթելու զրո շանսը, դարձան տականք”, նրանք ոչ թե ՏԵՍՆՈՒՄ են, որ ընդդիմության հաղթելու շանսը զրո է, այլ ԿԱՐԾՈՒՄ են, որ զրո է, և չարաչար սխալվում են:

    ՀԱՂ-ԹԵ-ԼՈՒ-ԵՆՔ

  33. Vardges Gaspari
    Հոկտեմբեր 2nd, 2009 at 23:13 | #33

    гñ·»ÉÇ ÁÝÏ»ñÝ»ñ

  34. Vardges Gaspari
    Հոկտեմբեր 2nd, 2009 at 23:14 | #34

    гñ·»ÉÇ

  35. Vardges Gaspari
    Հոկտեմբեր 2nd, 2009 at 23:20 | #35

    ÜÇÏáÉ

  36. Vardges Gaspari
    Հոկտեմբեր 2nd, 2009 at 23:41 | #36

    Yes el kcankanayi masnakcel ays hetaqerqir qnnarkman@, bayc hala vor chem gtnum vonts hayeren tpem. Ete mek@ karogh e ogni, khenrem indz gri.
    VardgesLG@web.am

  37. Armen M.
    Հոկտեմբեր 4th, 2009 at 00:28 | #37

    @Սուրեն
    Suren jan,ed payqari dzev pntroghner@ togh patkeracnen mi vichak u erevi el harc chen ta——-patkeracreq turq@ gravel e HH-@(inch tarberutyun)zorq@ inch uzum anum e u shaaat storacumneric baci mi askyar voroshel e aghjkad kam tghayid tanel(…)voch Nikol ka,voch Kongres,voch dshnajar…axqn el gyuli nerqinin e…@ntrir.Dranc analitik ughegh@ askyar@ arhamarhac uni…isk ayspes vor sharunakvi…
    Menq el einq mtacum,vor hay@ hayi vra chi kraki…pastoren hay kochvogh turq@ krakec,gtnvecin eli aydpisiner,vor govabanecin nranc ararq@… dra hamar em grel (inch tarberutyun).

  38. Bujak2012
    Դեկտեմբեր 2nd, 2009 at 23:52 | #38

    Սա փորձ է

  39. Bujak2012
    Դեկտեմբեր 3rd, 2009 at 00:19 | #39

    Նախ խնդրում եմ կայքի պատասխանանտուներին հորդորեն բոլորին գրել հայերենով: Բարդ չի, ընդամենը պետք է անցնել յունիքոդի:Հիմա բուն քննարկման մասին: Ուզում եմ հարց ուղղել Նիկոլին և բոլոր նրանց ովքեր կողմնակից են “Հաղթելու ենք”, “Հիմա” կարգախոսներին: Ենթադրենք մի պահ վաղը ՍՍ-ն հրաժարական տվեց և սահմանված ժամկետում նոր ընտրություններ նշանակվեցին: Նիկոլ ջան նոր ընտրություններ նշանակելով հո դոդը, լֆիկը. նեմեցը, թոխմախը և այլն, իրենց խարակիրի չեն անելու?: Ավելի պարզ ձևակերպեմ հարցս` հաջորդ ընտրություները ինչու? պետք է տարբերվեն նախորդներից: Միթե մինչև օրս ընտրախախտումներ կատարած որևէ մեկը ռեալ պատիժ է կրել, միթե այն չորքոտանիներից (որոնք մարդկան ծեծ ու ջարդի էին ենթարկում, ահաբեկում էին ընտրությունների ժամանակ) որևէ մեկի ոտքերից որևէ մեկը կոտրվել է: ինչը պետք է այդ անասուններին խանգարի ընտրություների ընթացքին չխոչնդոտեն և չկանխորոշել այն արդյունքը, ինչը եղել է մինչև հիմա

  1. No trackbacks yet.