ԲԱՆՏԱՅԻՆ ՕՐԱԳԻՐ.ՍԵՐԺԱՆՏԱԿԱՆ ՀԱՐՁԱԿՈՒՄՆԵՐ
4. ո՞վ ես դու, ով եմ ես
Ընթերցողը նկատեց, թերեւս, որ «Կոշ» ՔԿՀ-ում իմ դեմ կազմակերպված հարձակումների մասին խոսում եմ ընդհանուր գծերով, հիմնականում չներկայացնելով մանրամասները: Դրանք, իհարկե, կարեւոր են, բայց ոչ մեր այս խոսակցության համատեքստում: Կարծում եմ` կռահեցիք, որ նախորդ երեք գլուխներում ներկայացրել եմ միջադեպերի` ամենեւին էլ ոչ ամբողջական պատկեր: Սեպտեմբերի 17-ի միջադեպը, սակայն, ինձ համար ակնհայտ դարձրեց ՔԿՀ վարչակազմի (ասել է թե` սերժանտական իշխանության) մտքերի ընթացքի եւս մեկ ուղղություն: Գրեթե անընդհատ փորձեր են արվում ստեղծելու իրավիճակներ` ինձ հավասարակշռությունից հանելու համար: Եթե որեւէ նման` թեկուզ աննշան միջադեպ տեղի ունենա, համոզված եմ` կհայտնվեն բազմաթիվ վկաներ, ովքեր կիլոմետրերով ցուցմունքներ կտան իմ դեմ եւ կպատմեն, թե ինչպես եմ ես «հարձակվում» այս կամ այն անձի վրա եւ «խոշտանգում» նրանց…
Իրավիճակը, սակայն, վերահսկողության տակ եմ պահում` մանավանդ, հասկանալով դիմացինի նպատակները: Կարդալ շարունակությունը …
3. սեպտեմբերի 17
2. Վերահաշվարկ
Հանրությունն, ահա, հերթական տեղեկատվությունն ստացավ «Կոշ» քրեակատարողական հիմնարկում իմ դեմ կազմակերպված միջադեպի մասին: Միանգամից ասեմ` լուրը համապատասխանում է իրականությանը, եւ տեղի ունեցածը հարմար առիթ է մինչ օրս «Կոշում» իմ անձի շուրջ տեղի ունեցած իրադարձությունների մասին ավելի ամբողջական խոսակցություն ծավալելու համար:
Օ¯, պաշտոնական քարոզչությունը տիեզերք է անեզր: Դարակազմիկ այս միտքը, ավելի ճիշտ` մտքերի այս ձեւակերպումը ծնվեց, երբ պառկած «ռադիոլուր» էի լսում: Աչքս համարյա կպած էր, ուստի չեմ հիշում, թե այդ ինչ համաժողով էր կազմակերպված Հայաստանում, որտեղ ելույթ էր ունենում «վարչապետ» Տիգրան Սարգսյանը: Բայց երբ սկսեց խոսել, քիչ մնաց մահճակալից ընկնեի, թուքս կատիկս թռավ. մեռնում էի կարճ ասած: Իսկ վարչապետ կոչվածը լացացնում էր ուղղակի: Ասում է` գիտե՞ք, ինչ է ասում: Ասում է` արտագաղթը Հայաստանից նվազել է, որովհետեւ կառավարությունը որդեգրել է սոցիալական քաղաքականություն: Այսինքն` մարդիկ սկսել են լավ ապրել ու էս վերջերս արդեն փաթթած ունեն արտագաղթը: Էդ համաժողովը, որում ելույթ էր ունենում, միջազգային էր կամ նման մի բան: Համենայնդեպս` ռուսերեն էր խոսում: Ասում է` մարդիկ զարմանում են, թե ինչպես, այդ ինչպես է Հայաստանի կառավարությանը հաջողվել այսքա~ն կարգավորված երթեւեկություն ունենալ: 
2008 թվականի փետրվարի Ազատության հրապարակի կարեւորագույն սիմվոլներից մեկը խրձերով, տոպրակներով, կիլոներով հարթակ բերվող ՀՀԿ եւ ԲՀԿ կուսակցական տոմսերն էին: Այդ կուսակցությունների նոմինալ անդամ հանդիսացող քաղաքացիները իրենց կուստոմսերը հավաքում եւ հանձնում էին Համաժողովրդական շարժման հարթակում գտնվողներին, այդպիսով իրենց դուրս դնելով այդ կուսակցություններից: Բայց դա ամենեւին էլ կուսակցության շարքերից դուրս գալու սովորական մի որոշում չէր, այլ նման քայլի դիմող քաղաքացիների` սեփական ազատության հանկարծահաս գիտակցում: Կուսակցական տոմսերից այսպիսի դեմոնստրատիվ հրաժարում մեկ էլ ԽՍՀՄ փլուզման տարիներին էր արձանագրվել, եւ նմանությունը այստեղ միայն ձեւական չէ: ՀՀԿ-ԲՀԿ-ն վեր են ածվել Խորհրդային Միության Կոմունիստական կուսակցության, բայց, ի տարբերություն վերջինիս, չունեն թեկուզ նոմինալ կամ դեկլարատիվ բարձր իդեալներ: 
ԱՄՆ դեսպանատան տարածած հայտարարությունից հետո, որով դեսպանատունը հերքում էր փոխնախագահ Ջո Բայդենին վերագրվող պնդումը, թե Սերժ Սարգսյանն է իրենց խնդրել չթեժացնել Հայոց ցեղասպանության ճանաչման հարցը` հայ-թուրքական երկխոսությունը չխաթարելու համար, հայ հանրությունը երկու մասի կբաժանվի: Մի մասը կհավատա, որ Սերժ Սարգսյանը նման խնդրանքով հանդես է եկել, մյուս մասը չի հավատա, եւ սոցիալական ցանցերում այս կապակցությամբ թեժ բանավեճ կծավալվի: Իրականում, սակայն, բանավեճի թեմա չկա, եւ ակնհայտ է, որ Սերժ Սարգսյանը նման խնդրանքով դիմել է ամերիկյան կողմին: Ի՞նչ է նշանակում, եթե ոչ այդպիսի խնդրանք, 2009 թվականի ապրիլի 23-ին, այսինքն` Բարաք Օբամայի առաջին նախագահական ապրիլի 24-ի նախաշեմին, Հայաստանի եւ Թուրքիայի արտաքին գործերի նախարարությունների տարածած համատեղ հայտարարությունը` հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորման ճանապարհային քարտեզ ստորագրելու մասին: 
Տրամաբանությունը, փաստորեն, հետեւյալն է. Հեռուստատեսության եւ ռադիոյի ազգային հանձնաժողովը պետք է ուսումնասիրի «Ա1+»-ի եւ «Արմնյուզի» ներկայացրած ծրագրերը եւ որոշի, թե ում է տրամադրում մրցույթի հանված հեռուստահաճախականությունը: Ստացվում է, որ այդ հաճախականությանը պետք է տիրանա լավագույն ծրագիր ներկայացրած ընկերությունը: Բայց ի՞նչ է նշանակում լավագույն ծրագիր. Վասյուկի ավանի բնակիչներին թվում էր, թե Օստապ Բենդերի ծրագիրը Նյու Վասյուկիի մասին լավագույնն է աշխարհում, եւ նա իրենց բնակավայրը դարձնելու է աշխարհի կենտրոն, մինչեւ չհասկացան, որ դա սովորական խաբեություն է: Մոտավորապես նույն վիճակն է նաեւ «Արմնյուզի» պարագայում: Ես չգիտեմ, թե կոնկրետ ի՞նչ ծրագիր է ներկայացրել այս հեռուստաընկերությունը 2010 թվականի ընթացիկ մրցույթին, բայց գիտեմ, թե ինչ ծրագիր է ներկայացրել նախորդ մրցույթին եւ «Ա1+»-ին «հաղթելով» ու հեռուստատեսային կապուղի ստանալով` ինչպես է այն իրագործել: 
