ՆԻԿՈԼ ՓԱՇԻՆՅԱՆԻ ՈՒՂԵՐՁԸ (01.03.2010)
Սիրելի ժողովուրդ.
Լրանում է 2008 թվականի մարտի 1-ի իրադարձությունների երկու տարին:
Պատմական դարձած այս օրը մեզ համակում են բազմակի զգացողություններ: Մենք նախեւառաջ հարգանքի տուրք ենք մատուցում իշխանության դավադիր գործողությունների զոհ դարձած Հայաստանի Հանրապետության տասն անմեղ քաղաքացիների` Գոռ Քլոյանի, Տիգրան Խաչատրյանի, Դավիթ Պետրոսյանի, Համլետ Թադեւոսյանի, Սամվել Հարությունյանի, Տիգրան Աբգարյանի, Գրիգոր Գեւորգյանի, Արմեն Ֆարմանյանի, Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Զաքար Հովհաննիսյանի անմար հիշատակին, աղոթում նրանց հոգիների համար եւ ապրում նրանց զավակների ու սգավոր մայրերի առաջ ունեցած անսահման պարտքի գիտակցությամբ:
Մարտի 1-ի խորհրդանիշը, սակայն, ոչ այնքան հրեշավոր հանցագործություն թույլ տված ապօրինի իշխանությունն է, որքան սեփական Ազատության, Արժանապատվության, Իրավունքների համար պայքարի ելած Քաղաքացին: 2008 թվականի Մարտի 1-ին նոր հանգրվանի հասած այդ պայքարը վերջին երկու տարիների ընթացքում չի դադարել ոչ մի օր, ոչ մի ժամ, ոչ մի րոպե, ինչը առաջին հերթին Քաղաքացու, Ապագայի հաղթանակն է:
ՆԻԿՈԼ ՓԱՇԻՆՅԱՆԻ ԵԼՈՒՅԹԸ ՀԱԿ 2009 Թ. ՄԱՅԻՍԻ 29-Ի ՀԱՆՐԱՀԱՎԱՔՈՒՄ
ՆԻԿՈԼ ՓԱՇԻՆՅԱՆ. «ԳՐՈՀՈՎ ՎԵՐՑՆՈՒՄ ԵՆՔ ԻՇԽԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ…»
ԵԼՈՒՅԹ ԱԶԱՏՈՒԹՅԱՆ ՀՐԱՊԱՐԱԿՈՒՄ
Սիրելի ժողովուրդ.
մի առիթով ասել եմ, որ Հրանտ Մաթեւոսյանին համարում եմ հայի նոր տեսակի` հայաստանցու Նահապետը: Ժամանակին հիմնավորել եմ նաեւ, թե ինչու, ու չեմ ուզում կրկնել, մանավանդ որ` խոսքը հիմա այդ մասին չէ, ու եթե այդ տեսությունը վերաշարադրելու լինեմ, դա պետք է անեմ հիմնավոր: Հիմա ուրիշ բան եմ ասելու:
Ես համարում եմ, որ Համաժողովրդական շարժումը հենց հայի այդ նոր տեսակի` հայաստանցու շարժումն է, հայի այդ նոր տեսակի կռիվը` երկրում օրինականության տիրապետությունը հաստատելու համար: Ընդ որում, հայաստանցի ասելով ես նկատի չունեմ միայն Հայաստանում ծնված, մեծացած մարդկանց: Կարդալ շարունակությունը …
ԵԼՈՒՅԹ ԱԶԱՏՈՒԹՅԱՆ ՀՐԱՊԱՐԱԿՈՒՄ. ԲԱՑ ՆԱՄԱԿ ԼԵՎՈՆ ՋԱՎԱԽՅԱՆԻՆ
Սիրելի ժողովուրդ.
«Հրապարակ» օրաթերթի վերջին համարներից մեկում գրող Լեւոն Ջավախյանը ինձ ուղղված բաց նամակով է հանդես եկել: Մեր ընթերցողը լավ ծանոթ է Ջավախյանին: «Հայկական ժամանակը» նրա պատմվածքները տպագրելու պատիվ է ունեցել, եւ այդ պատմվածքները լայն արձագանք են գտել: «Հրապարակ» օրաթերթում տպագրված նամակը ծավալուն է, ուստի այն ամբողջությամբ մեջբերել հնարավոր չէ: Այսուհանդերձ, այսօրվա իմ ելույթը Լեւոն Ջավախյանին ուղղված բաց նամակի տեսք ունի, եւ ես շնորհակալ եմ գրողին` այս խոսակցության առիթը ընձեռելու համար: Այսպես, ուրեմն`
Բաց նամակ Լեւոն Ջավախյանին
Սիրելի Լեւոն.
1+. ԵԼՈՒՅԹ ԱԶԱՏՈՒԹՅԱՆ ՀՐԱՊԱՐԱԿՈՒՄ
Սիրելի ժողովուրդ.
«1+»-ը հիմա արդեն Հայաստանում բավականին հայտնի բանաձեւ է: Ոմանք այն համարում են ուղղակի հաջողված տեխնոլոգիական հնարք, ոմանք դրան վերաբերվում են որպես հեշտ հիշվող ձեւակերպման:
«1+»-ի իմ ընկալումը, սակայն, ամենեւին չի տեղավորվում վերը նկարագրված շրջանակում, եւ այն ինձ համար շատ ավելի կարեւոր եւ շատ ավելի ընդգրկուն իմաստներ է պարունակում: Կարելի է ասել, որ «1+»-ը քաղաքացիական պայքարի խորհրդանիշ է: Բայց շատ հաճախ քաղաքացիական պայքարի սուբյեկտ համարվում են հասարակական կազմակերպությունները եւ նրանց գործունեությունը:
«1+»-ի սուբյեկտը, սակայն, կազմակերպությունները չեն` լինեն դրանք հասարակական, թե քաղաքական: «1+»-ի սուբյեկտ է համարվում քաղաքացին, միայն ու միայն անհատ քաղաքացին, առանձին վերցրած քաղաքացին: Այստեղից էլ բխում են վերը նշված բանաձեւը բացահայտող ձեւակերպումները, կարգախոսները. «Հայաստանի ապագան կախված է մեկ մարդուց եւ այդ մեկ մարդը դո՛ւ ես»:
ԵԼՈՒՅԹ ԱԶԱՏՈՒԹՅԱՆ ՀՐԱՊԱՐԱԿՈՒՄ
Սիրելի՛ ժողովուրդ.
Ես հասկանում եմ, որ կլինեն ընթերցողներ, հանրահավաքի մասնակիցներ, ովքեր կկարծեն, թե հիմա, այսօրվա իրավիճակում երգի, գեղագիտության, արվեստի գործերի, նուրբ գաղափարական հիմնավորումների մասին խոսելը այնքան էլ պատեհ չէ, եւ պետք է խոսել բոլորովին ուրիշ տրամաբանության ու գործողությունների մասին: Այս տեսակետը չի կարելի անհիմն համարել, բայցեւայնպես կարծում եմ, որ պակաս կարեւոր չէ այսօրվա իրավիճակը, խնդիրները, դիլեմաները, արժեքները արձանագրել մնայուն ,կրիչներիե վրա, ինչպիսիք են երգը, գիրքը, նկարը եւ այսպես շարունակ:
Ինչ վերաբերում է քաղաքական խնդիրներին` դրանք շատ հստակ են, եւ այդ խնդիրներից մեկը քաղբանտարկյալների ազատ արձակումն է: Այդ խնդիրը շատ լավ ձեւակերպված էր «Այլընտրանք» հ/ք նախաձեռնության վերջին հայտարարության մեջ, որում ասվում էր, որ եթե բանտերի դռները չեն բացվում ներսից, ուրեմն դրանք կբացվեն դրսից: Սա իրավիճակի ճշգրիտ նկարագրություն է, ճշգրիտ բանաձեւ, եւ մեր մեծ թիմի յուրաքանչյուր անդամ պետք է հարցին մոտենա հենց այս տեսանկյունից:
ԵԼՈՒՅԹ ԱԶԱՏՈՒԹՅԱՆ ՀՐԱՊԱՐԱԿՈՒՄ
Սիրելի ժողովուրդ.
Մարտի 1-ից հետո Հայաստանում մեծ թվով երգեր են ստեղծվել: Լսե՞լ եք, արդյոք, այդ երգերը: Եթե չեք լսել, անպայման ձեռք բերեք դրանք` հարցրեք ձեր շրջապատի մարդկանց, վերցրեք ինտերնետից, Հայ ազգային կոնգրեսի գրասենյակներից խնդրեք ու պահանջեք` սկավառակով, համակարգչային ֆորմատով, որեւէ կերպ: Այսօր ուզում եմ` խոսենք այդ երգերի, նրանց նշանակության մասին: Եւ այս խոսակցությունը վարելու համար այսօր բաց նամակով դիմում եմ Մհեր Մանուկյանին:
Մհեր Մանուկյանը «Ձոն գարնանամուտի», «Երգ հոգեխանգարմունքի», «Ջահել ազատության երգը», «Մենք ժպտում ենք» երգերի հեղինակն է ու կատարողը: «Լավ էլի» ռոք խմբի հիմնադիրներից: Եւ այսօր ես նրան եմ դիմում բաց նամակով:
Բաց նամակ Մհեր Մանուկյանին
ԵԼՈՒՅԹ ԱԶԱՏՈՒԹՅԱՆ ՀՐԱՊԱՐԱԿՈՒՄ
Սիրելի ժողովուրդ.
Այսօրվա մեր հանրահավաքին ներկայացել եմ առանձնակի բարձր տրամադրությամբ եւ հույս ունեմ այդ տրամադրությունը փոխանցել բոլորիդ, յուրաքանչյուրիդ, որպեսզի դուք էլ ձեր հերթին այն ուրիշներին փոխանցեք: Այսպիսի ակնկալիքով էլ այսօրվա մեր հանրահավաքը հայտարարում եմ բացված, չնայած` գիտեմ, որ իմ այս տրամադրությունը շատերին է տարօրինակ թվալու: Բայց այս զգացողությունը շատ արագ կցրվի, քանի որ այսօրվա ելույթը, ի տարբերություն նախորդների, նաեւ վերնագիր ունի. այն վերնագրել եմ «Ձոն ցնծության»:
ԵԼՈՒՅԹ ԱԶԱՏՈՒԹՅԱՆ ՀՐԱՊԱՐԱԿՈՒՄ
Սիրելի ժողովուրդ.
Հոկտեմբերի 17-ի հանրահավաքից շատ չանցած` մենք ականատեսը դարձանք Հայաստանի առաջին նախագահ, Համաժողովրդական շարժման առաջնորդ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի կանխատեսումների իրականացման մեկնարկին: Այս փաստը ընդգծում է ոչ միայն առաջին նախագահի` չգերազանցված պետական եւ քաղաքական գործիչ լինելու հանգամանքը, այլեւ ակնհայտ է դարձնում այն խեղճ վիճակը, որում գտնվում են Հայաստանի իշխանությունները: Այն, ինչպես Հայաստանի սերժանտական իշխանությունները արձագանքեցին առաջին նախագահի ելույթին, ցույց է տալիս, որ նրանք, ըստ էության, չեն գիտակցում, թե ինչ է տեղի ունենում իրենց շուրջ, ինչպիսի վիճակում են գտնվում իրենք եւ Հայաստանի Հանրապետությունը:
ԵԼՈՒՅԹ ԱԶԱՏՈՒԹՅԱՆ ՀՐԱՊԱՐԱԿՈՒՄ

Սիրելի ժողովուրդ.
Այսօրվա մեր խնդիրը շատ պարզ է եւ հստակ. չկանգնել, չկանգնել ոչ մի վայրկյան, չկանգնել ոչ մի դեպքում, հասնել այս ճանապարհի վերջին, որտեղ մեզ սպասում է Ազատ եւ Երջանիկ Հայաստանը: Մեր այս հանրահավաքները հենց դա են խորհրդանշում. մեր նպատակամղվածությունը եւ հաղթական հանգրվանին հասնելու մեր կամքը: Եւ ահա, այսպես, մեր այսօրվա հանրահավաքը հայտարարում եմ բացված:
Այսօր, ինչպես պայմանավորվել ենք, ես պետք է ելույթ ունենամ: Այս ելույթը, սակայն, մի փոքր այլ բնույթ կունենա. նամակի, ավելի ճիշտ` պատասխան նամակի բնույթ: Պատճառն այն է, որ նախորդ շաբաթ «Հրապարակ» օրաթերթում տպագրվել է մի նամակ, որ ինձ էր ուղղված: Ստորեւ ներկայացնում եմ այն:
ԵԼՈՒՅԹ ԱԶԱՏՈՒԹՅԱՆ ՀՐԱՊԱՐԱԿՈՒՄ, «ԱՅԼԸՆՏՐԱՆՔ»-Ի ԱՌԱՋԻՆ ՀԱՆՐԱՀԱՎԱՔՈՒՄ
(Դիտեք ելույթի տեսագրությունը)
Սիրելի հայրենակիցներ.
Համազգային շարժման 19-րդ տարեդարձի օրը հրավիրված այս հանրահավքում ես պատեհ եմ համարում իմ ելույթը սկսել Ղարաբաղ կոմիտեի անդամների թվարկումով` ըստ անունների այբբենական ցանկի։ Ալեքսան Հակոբյան, Աշոտ Մանուչարյան, Բաբկեն Արարքցյան, Դավիթ Վարդանյան, Լեւոն Տեր-Պետրոսյան, Համբարձում Գալստյան, Ռաֆայել Ղազարյան, Սամվել Գեւորգյան, Սամսոն Ղազարյան, Վազգեն Մանուկյան, Վանո Սիրադեղյան։
Ես գիտեմ, որ վերջին 19 տարիները այս գործիչներին ավելի շատ հեռացրել են, քան թե միավորել։ Գիտեմ նաեւ, որ այս գործիչներից շատերը համոզված են, որ այլեւս ոչ մի ընդհանուր ճանապարհ չունեն։ Եւ ուրեմն, ինչո՞ւ եմ հիմա այս անունները բարձրաձայնում, եւ դնում կողք կողքի։ Ես դա անում եմ, որովհետեւ, խոսում եմ այն մարդկանց կամ սերնդի անունից, ով ուզում է տեր լինել այն ամենին, ինչ 1988 թվականին միավորում էր այս գործիչներին։ Ավելին, խոսում եմ այն մարդկանց եւ սերնդի անունից, ով ուզում է տեր լինել նաեւ այն ամենին, ինչ այս 19 տարիների ընթացքում բաժանել է նրանց։ Ես խոսում եմ այն մարդկանց եւ սերնդի անունից, ով ուզում է դառնալ այն ընդհանուրը, որ այս գործիչները կարող են ունենալ 5, 10, 15 տարի անց։ Ասել է, թե ես խոսում եմ, որպես Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի։
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՓՐԿՈՒԹՅՈՒՆԸ ԿԱԽՎԱԾ Է ՄԵԿ ՄԱՐԴՈՒՑ
««Այլընտրանք» հասարակական-քաղաքական նախաձեռնության հավաքի սիրելի մասնակիցներ, հարգելի հյուրեր։ Մեր հայրենիքը` Հայաստանի Հանրապետությունը, որի քաղաքացին ենք մենք, գտնվում է վտանգավոր հանգրվանում։ Երկրում հաստատվել է քրեածին փողի քրեական իշխանություն, որը պատրաստվում է պետական լծակների մի այնպիսի բռնազավթման, որի արդյունքները վերաքննության ենթակա չլինեն տեսանելի ապագայում։ Այս է պատճառը, որ փողի իշխանությունը, որի իրական բնորոշումը քրեական օլիգարխիան է, չի բավարարվում եւ չի բավարարվելու ֆորմալ իշխանության լծակներ ձեռք բերելով, այլ փորձում է այնպես անել, որ երկրում չմնա այդ բռնազավթումը վիճարկող, դրա դեմ պայքարող եւ ոչ մի բջիջ։ Հենց այս համատեքստում պետք է դիտարկել չակերտավոր մտավորականների ու ազնիվ քաղաքական գործիչների խրձերի առքուվաճառքը, որ իրականում սկսվել էր դեռ երկար տարիներ առաջ։ Հենց այս համատեքստում պետք է դիտարկել կարտոֆիլի եւ տուկի թելի բաժանման, հասարակության դոդացման, ռոբացման եւ սերժանտացման գործընթացը։ Մոլորված են բոլոր նրանք, ովքեր կարծում են, թե Կարդալ շարունակությունը …

